لَّهُ بِوَلَدِهِ ؛ هيچ مادرى و هيچ پدرى نبايد به وسيله فرزندش متحمل ضرر و خسارت شود . مفسران مىگويند اين جمله به اول آيه يعنى : وَالْوَالِدَاتُ يرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَينِ كَامِلَينِ مربوط مىشود ، نه به جمله لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا . در حقيقت لَا تُضَآرَّ وَالِدَة بِوَلَدِهَا : يعنى به زور بچه را از مادر نگيريد و به بهانه اين كه يك مؤسسه يا يك دايهاى بهتر يا ارزانتر از او نگهدارى مىكند ، مادر را به زور از فرزندش جدا نكنيد . حق مادر نبايد به واسطه فرزندش پايمال شود . و لَا مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ يعنى مادر هم نبايد به بهانه اين كه از فرزند نگهدارى مىكند خواستهاى بيش از توان از شوهرش داشته باشد و پدر نبايد به واسطه فرزندش متحمل ضرر شود .
بر اساس تفسيرى ديگر از اين فراز آيه ، مقصود آن است كه اگر زن داراى ميل جنسى بود مرد نبايد به بهانه بچهدار شدن از آن استنكاف ورزد و اين حق زن را پايمال كند و مرد هم اگر تمايل جنسى داشت زن حق ندارد به اين بهانه مانع آميزش شوهر شود . به وسيله بچه ، زن نبايد به مرد ضرر بزند و مرد هم نبايد به زن ضرر بزند . در تأييد اين تفسير روايتى هم از امام باقر يا امام صادق ( ع ) وارد شده است . « 1 » البته فقها ( رضوان الله عليهم ) اينكه حق الاستيلاد از آن مرد و
هامش
( 1 ) . شيخ طوسى ، تهذيب الاحكام ، ج 8 ، ص 107 ؛ عن أبى الصباح الكنانى ، عن أبى عبدالله قال : سألته عن قول الله عزوجل : « لاتضار والد بولدها و لامولود له بولده فقال : كانت المراضع مما تدفع إحداهن الرجل اذا اراد الجماع : تقول لاادعك انى اخاف ان احبل فاقتل ولدى هذا الذى أرضعه و كان الرجل تدعوه المرأ فيقول انى اخاف ان اجامعك فاقتل ولدى فيدعها فلايجامعها فنهى الله عزوجل عن ذلك أن يضار الرجل بالمرأ و المرأ بالرجل .