باشد و دارايىهاى خانواده را صرف مواد مخدر كند ، يا اساساً توانايى اداره خانواده را نداشته باشد ، تكليف چيست ؟ آيا مىتوان نظام مالى خانواده را به او سپرد ؟ يا اگر در دست زن باشد ، چنانچه زنى هوسران باشد و آنها را صرف امور آرايشى خود كند چه بايد كرد ؟ اساساً نظام مالى خانواده در اختيار كيست ؟ به نظر من اين آيه در صدد بيان اين نكته است كه نظام مالى خانواده خود را به دست سفيهان نسپاريد . سفيه را مىتوان به سه نوع تقسيم كرد : سفيه عرفى ، سفيه عقلى و سفيه شرعى . مقصود از سفيه عرفى كسانى هستند كه توانايى اداره خود را ندارند ؛ سفيه عقلى به كسانى گفته مىشود كه توانايى محاسبه دقيق و محاسبه خير و شر خود را ندارند ؛ سفيه شرعى به افراد گناهكارى اطلاق مىشود كه اموال خود را در راه گناه مصرف مىكنند . در حديثى حضرت امام صادق ( ع ) فرد شرابخوارى را سفيه دانستهاند . در اين روايت آمده است كه اسماعيل فرزند امام صادق ( ع ) مىخواست با فردى معاملهاى اقتصادى كند و حضرت به او فرمود كه پولش را به او ندهد . اسماعيل با اين كه فرزند خوب و صالحى بود اما عليرغم توصيه امام ( ع ) پولش را به او سپرد و او هم پول اسماعيل را بالا كشيد ، بعداً اسماعيل در سفرى كه به همراه امام صادق ( ع ) به مكه رفته بود ، در حين طواف فردى را كه پول او را بالا كشيده بود نفرين كرد . امام ( ع ) به او فرمود : خداوند دعاى تو را مستجاب نخواهد كرد ، چرا پول خود را به او دادى ؟ اسماعيل گفت : او شرابخوار بود . [ نه سفيه ]
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 168
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٦٨