« لكم » در اين آيه شريفه مطلق است و شامل زوج و خانواده او و خانواده زوجه و هركس ديگر مىشود .
« نفساً » هم تميز است و براى اين گفته شده كه شوهر يا خانواده او با بد رفتارى زن را مجبور به بخشش مهريه نكنند .
سؤال ديگرى كه مطرح مىشود اين است كه چنانچه فردى تمكن مالى نداشته باشد ، ولى براى همسرش مهريهاى خيلى بالا قرار دهد ، آيا اين مهريه صحيح است ؟ برخى گفتهاند صحيح است و برخى آن را صحيح ندانستهاند . آنچه بايد مورد توجه قرار گيرد اين است كه اين مهريه طلبى است كه زن از شوهر دارد و شوهر به وى مديون است ، پس بايد عرفاً به اندازهاى باشد كه بتواند دين او به شمار آيد . همانطور كه بايد شيئى كمارزش هم نباشد ، مثلًا مىگويند در اروپا مرسوم است يك شاخه گل را مهريه قرار مىدهند . البته اكنون برخى از مسلمانانى كه در كشورهاى اروپايى ساكن هستند مهريه را باعث كسر شأن دانسته و مىگويند مگر زن خودش را مىفروشد كه به او مهريه مىدهيد ، لذا مهريه را نمىپذيرند . اين مسأله را از ما سؤال كردهاند و ما گفتهايم مهريه از اركان عقد است و بايد در عقد آن را معين كنند و گرنه بايد مهر المثل بپردازند . مهريه كسر شأن زن و مرد نيست . همانگونه كه عرض كردم آيه شريفه با لحن زيبايى مىفرمايد : وَآتُواْ النَّسَاء صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَة ؛ به زنان مهريهشان را بپردازيد ، اما بدانيد كه مهريه « ثمن » نيست ، بلكه هديه است . مرحوم آقاى طباطبايى در الميزان
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 165
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٦٥