مىتواند آن را ادعا كند . زن حتى مىتواند قبل از عروسى مهريه خود را طلب كند و هرگونه استمتاع شوهر از او را منوط به پرداخت مهريه بداند . البته اگر پيش از گرفتن مهريه به نزديكى راضى شود ، ديگر پس از نزديكى شوهر نمىتواند بدون عذر شرعى ناشزه شود هر چند مىتواند هر وقت بخواهد مهريه را مطالبه كند .
سؤالى كه در اينجا مطرح شده اين است كه آيا زن مىتواند مهريه خود را به كسى ببخشد ؟ در زمان جاهليت شير بها را نمىتوانست ببخشد و ممنوع بود ، اگر هم مىبخشيد او مالك نمىشد . اما در مورد مهريه پس از اسلام ، ميان فقهاى عامه ، مالك گفته عروس نمىتواند مهريهاش را ببخشد « 1 » و سه فرقه ديگر آنان - حنبلىها ، حنفىها و شافعىها - گفتهاند مىتواند ببخشد . « 2 » فقهاى شيعه هم گفتهاند مىتواند ببخشد . در اين آيه شريفه خداوند متعال مىفرمايد : فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَّرِيئًا ؛ اگر زنان كه مالك مهريه هستند از روى نفس و با رضايت خاطر چيزى را به شما ( يا به هركس ديگر ) بخشيدند ، پس آن را بخوريد ، نوش جانتان باشد .
فرق « هنيئاً » با « مريئاً » در اين است كه اگر اين دو را با هم ذكر كنند ، « هنيئاً » در مأكولات و « مريئاً » در مشروبات گفته مىشود . ولى اگر « هنيئاً » به تنهايى ذكر شود هم در مأكولات و هم در مشروبات اطلاق مىگردد .
هامش
( 1 ) . به نقل از قرطبى ، الجامع لأحكام القرآن ، ج 5 ، ص 24 .
( 2 ) . همان ؛ سور آبادى ، تفسير سور آبادى ، ج 1 ، ص 383 ؛ ميبدى ، كشف الاسرار ، ج 2 ، ص 412 ؛ فخر رازى ، تفسير الكبير ، ج 3 ، ص 494 .