موافق نيست . حالا امروزه مسأله شبيهسازى مطرح شده است كه از يك مرد يا يك زن به تنهايى ، ميتواند يك نسل به وجود آورند ، آيا اين آيات هم در صدد بيان شبيهسازى بوده است ؟ خيلى مشكل است كه اين قول را اختيار كنيم و هيچ دليل و مدركى در تأييد آن نداريم . البته در حال حاضر در شبيهسازى از مرد ، مرد درست مىشود و از زن ، زن . اما ممكن است در آينده بهگونهاى پيشرفت كند كه از مرد بتوانند جنس مخالفش را درست كنند و از زن نيز همينطور . در هر صورت اين مسأله براى خداوند محال نيست . چنانچه خلقت حوّا از آدم را از قبيل شبيه سازى بدانيم ، اين آيه يكى از معجزات قرآن كريم به شمار خواهد آمد . ما در قرآن آياتى داريم كه قرنها بعد دانشمندان از نظر علمى و تجربى به آن رسيدهاند ؛ نظير آيه شريفه هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنسَانِ حِينٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يكُن شَيئًا مَّذْكُورًا « 1 » ، كه به نظر من مربوط به انسانهاى اوليه است ، هر چند مفسرين تا كنون چنين قولى را اختيار نكردهاند . از ظاهر و قالب آيه استفاده مىشود اين آيه مربوط به انسانهاى اوليه و ما قبل تاريخ است ، چنان كه از حديث امام باقر ( ع ) نيز چنين مطلبى مستفاد است . حضرت امام باقر ( ع ) در تفسير اين آيه فرمودهاند : ( كان شيئاً و لم يكن مذكوراً ) ؛ يعنى انسان بود ، شيئى بود ، منتها قابل ذكر نبود .
نكته ديگرى كه در زمينه آيات مربوط به خلقت زن قابل توجه است ، توجه به معناى « مِن » در اين آيات است .
هامش
( 1 ) . سوره انسان ، آيه 1 .