بنابراين معناى آيه اينگونه مىشود : شما خداوند را عبادت كنيد حتماً متقى مىشويد ، زيرا لازمه عبادت متقى شدن است و راه تقواى الهى پرستش اوست .
اگر كسى بگويد راههاى ديگرى نيز وجود دارد همانند خدمت به خلق ، رسيدگى به ايتام و . . . و نمىتوان راه عبادت را منحصر در نماز و روزه و فروعات دين كرد .
در پاسخ مىگوييم : از لحاظ عرف مردم عبادت يعنى انجام فروع دين مانند نماز ، زكات ، خمس ، حج و . . . . حال آنكه اين معنا اخص از عبادت است و عبادت معناى اعمى نيز دارد كه تمام افعال بشر را شامل مىشود . البته به شرط اينكه رضايت خالق را نيز داشته باشد ، حتى غذا خوردن اگر براى رضايت خداوند باشد نوعى عبادت است . اصولًا فلسفه عبادت ، توجه دادن مردم به خداوند است و فرد وقتى نماز مىخواند براى اين است كه از ياد خداوند غافل نشود . بنابراين هر كارى كه انسان را متوجه خداوند كند نوعى عبادت است . ( اعبدوا ربكم ) يعنى اى مردم تمام كارهايتان را براى خداوند انجام دهيد و او را عبادت كنيد از محرمات اجتناب كنيد ، واجبات را بجاى آوريد و در مستحبات قصد قربت كنيد ، اين است معناى عبادت .
آيه بيست و دو
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ فِرَاشاً وَالسَّمَاء بِنَاء وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقاً لَّكُمْ فَلَا تَجْعَلُواْ لِلّهِ أَندَاداً وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ؛ همان خدايى كه زمين را براى شما
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 106
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٠٦