مىكند . گاهى محصول طبيعت به شكل مواد خام است كه اگر كسى بخواهد در راه رفع نياز از آنها استفاده نمايد ، بايد روى آنها كار توليدى انجام دهد تا به صورت قابل استفاده درآيند ؛ مانند زمين ؛ پس اگر كسى بخواهد زمين را زير كشت ببرد ، غالباً بايد در ابتدا كارهايى از قبيل تسطيح ، شخم زدن ، تأمين آب ، مبارزه با آفات و غيره انجام دهد تا بتواند به كاشت و داشت و برداشت برسد ؛ همچنين درخت يا بذر و يا قلمهاى كه انسان آن را در زمين مىكارد و پس از مدتى درخت مىشود اين درخت ، محصولى است از قواى طبيعت و كوشش انسان و همچنين است معدن و استخراج آن ، دام و دامدارى ، مرغ و مرغدارى و امثال آنها .
گاهى به دست آوردن محصول علاوه بر طبيعت و كار ، به سرمايه نيز نياز دارد ؛ مانند كشاورزى صنعتى و غيرصنعتى ، منسوجات از قبيل كفش و لباس ، داروهاى شيميايى ، قند ، شكر ، نان و . . . البته خود سرمايه نيز در اصل با كار به دست مىآيد ؛ پس غالباً مالكيت به كار برميگردد و اين حق طبيعى هر انسان است كه از طرق مناسب و صحيح مواهب و منابع طبيعى را در نتيجه كار به صورت قابل استفاده درآورد . و چون هر كس قبل از هر چيز به خويشتن تعلق دارد و انرژى بدن او نيز به خودش متعلق است ، پس كار هر كس كه تجسم و تبلور تراكم نيرو و انرژى اوست به شخص او تعلق پيدا مىكند و اگر كار او محصول داشته باشد ، آن محصول هم به صاحب كار تعلق خواهد داشت ؛ زيرا محصول ، صورت تبديل شده نيرو و انرژى بلكه حيات اوست .
در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 343
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٤٣