پس از ذكر مقدمه فوق ، به بيان مطلب خويش مىپردازيم :
يكى از سورههايى كه در آن ، از خلقت انسان سخن گفته شده است ، سوره « اسراء » مىباشد . خداوند در اين سوره مىفرمايد : وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي القُرْآنِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْيَانًا كَبِيرًا * وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلآئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ . . . « 1 » ؛ و ( ياد كن ) هنگامى را كه به تو گفتيم : به راستى پروردگارت بر مردم احاطه دارد . و آن رويايى را كه بر تو نمايانديم ، و ( نيز ) آن درخت لعنت شده در قرآن را جز براى آزمايش مردم قرار نداديم ؛ و ما آنان را بيم مىدهيم ، ولى جز بر طغيان بيشتر آنها نمىافزايد . و هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم : براى آدم سجده كنيد . . . .
آيات مربوط به خلقت انسان در اين سوره ، تا آيه 65 ادامه مىيابد .
در تفسير آيه 60 اين سوره ، همه مفسرين دچار مشكل شدهاند . صاحب الميزان مىفرمايد : « هر يك از چهار بخش آيه ، از لحاظ مفهوم ، معلوم است ، ولى از لحاظ مقصود و ارتباط به هم ، به درستى معلوم نيست كه اين چه رويائيست كه پيامبر ( ص ) ديده و مقصود از شجره ملعونه چيست ؟ »
و پس از زحمات بسيار مىفرمايد : « مقصود از شجره ملعونه ، بنياميه
هامش
( 1 ) . سوره اسراء ، آيه 60 - 61 .