آن را در اين جا ذكر مىكنيم ، ولى توضيح و بيان آن محتاج مقدمهاى است كه پيش از ورود به اصل مطلب ، به آن مىپردازيم :
وحى كه طريق اتصال انبياء به جهان ربوبيت است ، اشكال و طرق گوناگونى دارد ؛ گاهى خداوند با پيامبر خويش بدون واسطه سخن مىگويد ، مثل سخن گفتن خداوند با پيامبر در شب معراج كه مطالبى را به ايشان وحى فرمود و پيامبر پس از معراج ، آنها را نقل نموده و در كتب احاديث و غيره ، آورده شده است ، و نيز وحى خداوند به حضرت موسى كه در قرآن به صورت وَ كَلَّمَ اللهُ مُوسى تَكْلِيماً « 1 » ، بيان شده است ، بدين صورت بوده است .
در برخى موارد ، وحى به صورت ايجاد صوت در درخت ، هوا يا اشياء ديگر مىباشد ، مانند سخن گفتن درخت با حضرت موسى در كوه طور كه به حضرت موسى گفت :
إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى « 2 » ؛ اين منم پروردگار تو ، پاى پوش خويش بيرون آور كه تو در وادى مقدس « طوى » هستى .
در مواردى نيز ، وحى توسط ملك وحى ( جبرئيل ) به پيامبر مىرسد . از آيات و روايات معلوم مىشود كه در بيشتر موارد ، وحى
هامش
( 1 ) . سوره نساء ، آيه 164 .
( 2 ) . سوره طه ، آيه 12 .