خود موجوداتى مقدس و منزه و معصومند در برابر انسان بدين معناست كه انسان در ميان موجودات جهان يك پديده برتر است .
2 . اين انسان برتر هر چه برترى و عظمت دارد از آن خداست : وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى كَثِيرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا « 1 » ؛ ما فرزندان آدم را كرامت بخشيديم و بر دريا و خشكى سوار كرديم و از چيزهاى خوش و پاكيزه روزى داديم و بر بسيارى از مخلوقات خويش برتريشان نهاديم .
او گل و خاك و لجنى بيش نبود ، ولى - چنان كه در بخش اول
گذشت - هنگامى كه مورد تسويه و تصوير خدا قرار گرفت و روح خدا به آن دميده شد اين برترى و عظمت را پيدا نمود ؛ فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ . « 2 »
3 . در برابر راه خدا ، راه ديگرى به نام راه اهريمن هست . راه خداوند مبدأ و كانون جوشان خيرات و خوبىها و راه حق و صدق و عدل و تقوى است . چنان كه راه اهريمن مبدأ شرور و فسادها و راه باطل و كذب و ظلم و نفاق است . اين اهرمن دشمن انسان است ، زيرا همه چيز انسان را بر باد مىدهد و بالاخره او را نابود مىسازد .
اين همان مسأله سعادت و شقاوت و خير و شر است كه همه دنبال
هامش
( 1 ) . سوره اسراء ، آيه 70 .
( 2 ) . سوره ص ، آيه 72 .