تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
5 . زبان تدوين از نظر ديگر هم مىشود زبان را به زبان محاوره و كتابت تقسيم كرد ؛ به اين معنا كه گاهى زبان ، زبان محاوره است و گاهى زبان تدوين ، تأليف و معيار . هر كسى مىداند انسان آن طور كه سخن مىگويد آن‌طور نمىنويسد و همچنين بالعكس . در زبان محاوره مخاطب چه يك نفر باشد و چه بيشتر ، گوينده مىخواهد ما فى الضمير خود را به آنها منتقل كند و در برخى موارد ممكن است به استحضار ذهنى آنها بسنده كند و زياد توضيح ندهد و به قرائن موجود اكتفا كند ، ولى در تدوين ، كاملًا وضع طور ديگرى است ، چون نويسنده نمىداند اين نوشته را چه كسى مىخواند ، ممكن است آمادگى ذهنى نداشته و سوابق مطلب را نداند ؛ بايد با دقت بيشتر و آمادگى بهتر و صراحت و روشنى زيادتر بنويسد . خلاصه كيفيت ارائه مطالب و القاء آنها در محاوره و معيار فرق مىكند . حال پرسش اين است كه زبان قرآن ، زبان محاوره است يا زبان تدوين و معيار ؟ در اين زمينه بايد گفت : از اين زاويه قرآن با زبان معيار صحبت مىكند نه زبان محاوره ، چرا كه رسالت پيامبر اكرم ( ص ) مخصوص به