بدهند ، بايد بدهى او را از اصل مال بدهند و اگر چيزى زياد آمد ، ثلث آن را به مصرف نماز و روزه و كارهاى مستحبّى كه معيّن كرده برسانند و در صورتى كه ثلث كافى نباشد ، اگر ورثه اجازه بدهند ، بايد وصيّت او عملى شود و اگر اجازه ندهند ، بايد نماز و روزه را از ثلث بدهند و اگر چيزى زياد آمد ، به مصرف كارهاى مستحبّى كه معيّن كرده برسانند .
« مسألهء 3337 » اگر براى مخارج عزادارى خود وصيّت نكرده باشد ، نمىتوان از سهم ورثهء صغير بابت مخارج چيزى برداشت ، ولى ورثهء بالغ او مىتوانند از سهم خودشان بپردازند .
« مسألهء 3338 » اگر كسى بگويد كه : « ميّت وصيّت كرده فلان مبلغ را به من بدهند » ، چنانچه دو مرد عادل گفتهء او را تصديق كنند يا سوگند بخورد و يك مرد عادل هم گفتهء او را تصديق نمايد ، يا يك مرد عادل و دو زن عادل يا چهار زن عادل به گفتهء او شهادت دهند ، بايد مقدارى را كه مدّعى مىگويد به او بدهند و اگر يك زن عادل شهادت بدهد ، بايد يك چهارم چيزى را كه مطالبه مىكند به او بدهند و اگر دو زن عادل شهادت دهند ، نصف آن را و اگر سه زن عادل شهادت دهند ، بايد سه چهارم آن را به او بدهند و نيز اگر دو مرد كافر ذمّى كه در دين خود عادلند گفتهء او را تصديق كنند ، در صورتى كه ميّت ناچار بوده است كه وصيّت كند و مرد و زن عادلى هم در هنگام وصيّت نبوده ، بايد چيزى را كه مطالبه مىكند به او بدهند .
« مسألهء 3339 » كسى كه سرپرست اولاد صغير ميّت شده و وصيّت كننده براى او اجرتى معيّن نكرده - فقير باشد يا غنى - مىتواند از اموال صغير براى خدمات و كارهاى خود اجرت مناسب را بردارد ، هر چند برداشتن اجرت در صورتى كه غنى باشد خلاف احتياط است .
« مسألهء 3340 » وصى در رابطه با برداشتن اجرت از مال ميّت يكى از چند صورت را دارد :
اوّل : اگر مورد وصيّت انجام معاملات باشد ، چنانچه وصيّت كننده اجرتى براى وصى تعيين نكرده و وصى هم آن را به طور مجّانى قبول كرده باشد ، عمل به وصيّت واجب
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 636
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٦٣٦