احكام ارث
« مسألهء 3344 » اسباب ارث ، يعنى رابطهاى كه موجب ارث بردن از ميّت مىشود ، سه چيز است :
اوّل : « خويشاوندى نَسبى » كه خود به سه دسته تقسيم مىشود و تفصيل آن در مسأله بعدى بيان مىشود .
دوم : « خويشاوندى سببى » ، يعنى رابطهاى كه به سبب نكاح دائم ايجاد مىشود و به وسيلهء آن زن و شوهر از يكديگر ارث مىبرند .
سوم : « وِلاء » كه به وسيلهء آن كسى كه بر ديگرى يك نوع ولايت دارد ، در صورت نبودن خويشاوندان نسبى و سببى ، از او ارث مىبرد و آن بر سه قسم است :
1 - « وِلاء عِتق » كه موضوع آن در اين زمان منتفى شده است . 2 - « ضِمان جَريره » ؛ يعنى اين كه انسان با كسى قرار مىگذارد كه در زندگى ضامن جنايات او باشد و در عوض از او ارث ببرد . 3 - « امامت » كه به واسطهء آن امام مسلمين در برخى از صور كه بيان خواهد شد ، از ميّت ارث مىبرد .
« مسألهء 3345 » كسانى كه به واسطهء خويشاوندى نسبى ارث مىبرند ، سه طبقه هستند :
طبقهء اوّل : پدر و مادر و فرزندان ميّت و با نبودن فرزندان ، اولاد آنها هر چه پايين روند هر كدام آنان كه به ميّت نزديكتر باشد ارث مىبرد و تا يك نفر از اين طبقه وجود داشته باشد ، طبقهء دوم ارث نمىبرند . طبقهء دوم : جدّ ، يعنى پدر بزرگ و پدر او هر چه بالا رود و جدّه ، يعنى مادر بزرگ و مادر او هر چه بالا رود ، پدرى باشند يا مادرى و خواهر و برادر و با نبودن برادر و خواهر ، اولاد ايشان هر كدام آنان كه به ميّت نزديكتر