« مسألهء 3287 » هرگاه نذر كند مال معيّنى را در راه خاصّى مصرف كند و قبل از انجام آن از دنيا برود ، بنابر احتياط واجب وصىّ او بايد آن مال را به مصرف تعيين شده برساند ، ولى اگر نذر كند كه تا زنده است خود او در هر سال مقدار معيّنى از مال را در راه معينّى مصرف كند ، پس از مردن او ادامهء آن واجب نيست .
« مسألهء 3288 » اگر نذر كند كه به فقير معيّنى صدقه بدهد ، نمىتواند آن را به فقير ديگرى بدهد و اگر آن فقير بميرد ، بنابر احتياط بايد به ورثهء او بدهد .
« مسألهء 3289 » اگر نذر كند كه به زيارت يكى از امامان عليهم السلام - مثلًا به زيارت حضرت اباعبداللَّه عليه السلام - مشرّف شود ، چنانچه به زيارت امام ديگرى برود ، كافى نيست و اگر به واسطهء عذرى نتواند آن امام را زيارت كند ، چيزى بر او واجب نيست .
« مسألهء 3290 » كسى كه نذر كرده زيارت برود و غسل زيارت و نماز آن را نذر نكرده ، لازم نيست آنها را بجا آورد .
« مسألهء 3291 » اگر براى حرم يكى از امامان عليهم السلام يا امامزادگان چيزى مانند فرش و پرده يا روشنايى نذر كند ، بايد آن را به مصارف حرم برساند و اگر براى امام عليه السلام يا امامزاده چيزى نذر كند ، مىتواند آن را به خدّامى كه مشغول خدمت هستند بدهد ، چنانچه مىتواند به مصارف حرم يا ساير كارهاى خير ، به قصد بازگشت ثواب آن به كسى كه براى او نذر شده ، برساند .
« مسألهء 3292 » اگر براى خود امام عليه السلام چيزى نذر كند ، چنانچه مصرف معيّنى را قصد كرده باشد ، بايد به همان مصرف برساند و اگر مصرف معيّنى را قصد نكرده باشد ، بايد به فقرا و زوّار بدهد يا مسجد و مانند آن بسازد و ثواب آن را هديهء آن امام نمايد و همچنين است اگر چيزى را براى امامزادهاى نذر كرده باشد .
« مسألهء 3293 » اگر گوسفندى را براى صدقه يا براى يكى از امامان نذر كنند ، پشم آن و مقدارى كه چاق مىشود جزء نذر است و اگر پيش از آن كه به مصرف نذر برسد شير بدهد يا بچّه بياورد ، آنها را هم بايد به مصرف نذر برسانند .
« مسألهء 3294 » هرگاه نذر كند كه اگر بيمار او خوب شود يا مسافر او بيايد عملى را
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 625
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٦٢٥