مستحبّى را ترك كند ، نذر او صحيح نيست .
« مسألهء 3275 » اگر نذر كند كار مباحى را انجام دهد يا ترك نمايد ، چنانچه بجا آوردن و ترك آن از هر جهت مساوى باشد ، نذر او صحيح نيست و اگر انجام آن از جهتى بهتر باشد و انسان به قصد همان جهت نذر كند - مثلًا نذر كند غذايى را بخورد تا براى عبادت قوّت بگيرد - نذر او صحيح است و نيز اگر ترك آن از جهتى بهتر باشد و انسان براى همان جهت نذر كند كه آن را ترك نمايد - مثلًا براى اين كه پرخورى مضر است ، نذر كند كه زياد غذا نخورد - نذر او صحيح مىباشد .
« مسألهء 3276 » اگر نذر كند نماز واجب خود را در جايى بخواند كه به خودىِ خود ثواب نماز در آنجا زياد نيست - مثلًا نذر كند نماز را در اتاق بخواند - چنانچه نماز خواندن در آنجا از جهتى بهتر باشد - مثلًا به واسطهء اين كه خلوت است انسان حضور قلب پيدا مىكند - نذر صحيح است .
« مسألهء 3277 » اگر نذر كند عملى را انجام دهد ، بايد به همان نحو كه نذر كرده بجا آورد ، پس اگر نذر كند كه روز اوّل ماه صدقه بدهد يا روزه بگيرد يا نماز اوّل ماه بخواند ، اگر قبل از آن روز يا بعد از آن بجا آورد ، كفايت نمىكند و نيز اگر نذر كند كه وقتى بيمار او خوب شد صدقه بدهد ، اگر پيش از آن كه بيمار خوب شود صدقه بدهد ، كافى نيست .
« مسألهء 3278 » اگر نذر كند روزه بگيرد ولى وقت و مقدار آن را معيّن نكند ، چنانچه يك روز روزه بگيرد كافى است و اگر نذر كند نماز بخواند و مقدار و خصوصيّات آن را معيّن نكند ، اگر يك نماز دو ركعتى بخواند كفايت مىكند و اگر نذر كند صدقه بدهد و جنس و مقدار آن را معيّن نكند ، اگر چيزى بدهد كه بگويند صدقه داده ، به نذر عمل كرده است و اگر نذر كند كارى براى خدا بجا آورد ، در صورتى كه يك نماز بخواند يا يك روز روزه بگيرد يا چيزى صدقه بدهد ، نذر خود را انجام داده است .
« مسألهء 3279 » اگر نذر كند روز معيّنى را روزه بگيرد و در آن روز به سفر برود ، چنانچه به هنگام نذر مقصودش اين بود كه حتّى در حال سفر نيز روزه بگيرد ، بايد همان
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 623
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٦٢٣