از خوردن ميوهء آن منع نكند و انسان نيز نداند كه صاحب آن راضى نيست ، مىتواند از ميوهء آن بخورد ، مشروط بر آن كه اتفاقاً از آنجا عبور كند و به قصد خوردن ميوه به آنجا نرفته باشد ، ولى نمىتواند چيزى از ميوهء آن را با خود ببرد و نيز نبايد كارى كند كه به درخت آسيب برسد .
« مسألهء 3163 » اگر چيزى كه غصب كرده از بين برود ، در صورتى كه مثل گاو و گوسفند باشد كه قيمت اجزاى آن با هم فرق دارد ، مثلًا گوشت آن يك قيمت و پوست آن قيمت ديگرى دارد ، بنابر احتياط واجب بايد بالاترين قيمت را از روز غصب تا روز تلف بدهد .
« مسألهء 3164 » اگر چيزى كه غصب كرده و از بين رفته ، مانند گندم و جو باشد كه قيمت اجزاى آن با هم فرق ندارد ، بايد مثل همان چيزى را كه غصب كرده بدهد و خصوصيات چيزى كه مىدهد بايد مثل خصوصيّات چيزى باشد كه آن را غصب كرده و از بين رفته است ؛ ولى اگر قيمت بازار كمتر شده باشد ، بنابر احتياط بايد به نسبت تفاوت قيمت مصالحه نمايند .
« مسألهء 3165 » اگر چيزى را كه مثل گوسفند قيمت اجزاى آن با هم فرق دارد غصب نمايد و از بين برود ، چنانچه قيمت بازار آن فرق نكرده باشد ولى در مدّتى كه در پيش او بوده مثلًا چاق شده باشد ، بايد قيمت گوسفند چاق را بدهد .
« مسألهء 3166 » اگر چيزى را كه غصب كرده ديگرى از او غصب نمايد و از بين برود ، صاحب مال مىتواند عوض آن را از هر كدام آنان كه بخواهد بگيرد و اگر از اوّلى بگيرد ، او مىتواند از دومى مطالبه كند ، ولى اگر دومى به اوّلى برگردانده و پيش او تلف شده باشد ، نمىتواند از او مطالبه كند .
« مسألهء 3167 » اگر يكى از شرطهاى معامله در چيزى كه مىفروشند نباشد ، مثلًا چيزى را كه بايد با وزن خريد و فروش كنند بدون وزن معامله نمايند ، معامله باطل است و چنانچه فروشنده و خريدار با قطع نظر از معامله ، راضى باشند كه در مال يكديگر تصرّف كنند ، اشكال ندارد و گرنه چيزى كه از يكديگر گرفتهاند مثل مال غصبى
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 599
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٥٩٩