تلف شود ، ضامن است ؛ ولى اگر براى آن كه مىخواهد بفهمد كسى كه مىگويد : « من وارث ميّت هستم » راست مىگويد يا نه يا ميّت وارث ديگرى نيز دارد يا نه ، مال را ندهد و از خبر دادن هم كوتاهى نكند و مال تلف شود ، ضامن نيست .
« مسألهء 2663 » اگر صاحب مال بميرد و چند وارث داشته باشد ، كسى كه امانت را قبول كرده بايد مال را به همهء ورثه بدهد يا به كسى بدهد كه همهء آنان گرفتن مال را به او واگذار كردهاند ؛ پس اگر بدون اجازهء ديگران تمام مال را به يكى از ورثه بدهد ، ضامن سهم ديگران است .
« مسألهء 2664 » اگر كسى كه امانت را قبول كرده بميرد يا ديوانه شود ، وارث يا ولىّ او بايد هر چه زودتر به صاحب مال اطّلاع دهد ، يا امانت را به او برساند .
« مسألهء 2665 » اگر امانتدار نشانههاى مرگ را در خود ببيند ، چنانچه ممكن باشد بايد امانت را به صاحب آن يا وكيل او برساند و اگر ممكن نباشد ، بايد آن را به حاكم شرع بدهد و چنانچه به حاكم شرع دسترسى نداشته باشد ، بايد به گونهاى عمل نمايد كه جهت حفظ مال و رسيدن آن به صاحبش بهتر باشد .
« مسألهء 2666 » اگر امانتدار نشانههاى مرگ را در خود ببيند و به وظيفهاى كه در مسألهء پيش گفته شد عمل نكند ، چنانچه آن امانت از بين برود ، بايد عوض آن را بدهد ، اگرچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد و بيمارى او خوب شود يا بعد از مدّتى پشيمان شود و وصيّت كند .
« مسألهء 2667 » مالى كه رهن يا عاريه يا اجاره شده و يا به مضاربه گذاشته شده است ، در دست طرف معامله امانت بوده و بايد در حفظ آن كوشا باشد .
« مسألهء 2668 » اگر مالى را سيل يا دزد ببرد و بعد به دست كسى بيفتد يا در اثر اشتباه در نقل و انتقال و يا اشتباه در معامله و نظاير آن به دست كسى بيفتد ، آن فرد بايد به نحو امانت از آن نگهدارى نمايد و آن را به دست مالك يا وكيل او برساند و يا به آنها اطّلاع دهد ؛ همچنين است اگر كسى مال گمشدهاى را پيدا كند و يا مالى را كه در معرض تلف و نابودى است به دست آورد .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 497
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٤٩٧