چنانچه مال تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد ؛ ولى اگر براى اين كه مال از بين نرود آن را از بچّه گرفته باشد ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد ، ضامن نيست .
« مسألهء 2652 » كسى كه نمىتواند امانت را نگهدارى نمايد ، بنابر احتياط واجب نبايد آن را قبول كند ؛ ولى اگر صاحب مال در نگهدارى آن عاجزتر باشد و كسى هم كه آن را بهتر حفظ كند نباشد ، اين احتياط واجب نيست .
« مسألهء 2653 » اگر انسان به صاحب مال بفهماند كه براى نگهدارى مال او حاضر نيست ، چنانچه او مال را بگذارد و برود و اين شخص مال را برندارد و آن مال تلف شود ، كسى كه امانت را قبول نكرده ضامن نيست ، ولى احتياط مستحب آن است كه اگر ممكن باشد آن را نگهدارى نمايد .
« مسألهء 2654 » كسى كه چيزى را امانت مىگذارد هر وقت بخواهد مىتواند آن را پس بگيرد و كسى هم كه امانت را قبول مىكند ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را به صاحب آن برگرداند .
« مسألهء 2655 » اگر انسان از نگهدارى امانت منصرف شود ، بايد هر چه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولىّ صاحبش برساند يا به آنان خبر دهد كه حاضر به نگهدارى مال نيست و اگر بدون عذر مال را به آنان نرساند و خبر هم ندهد ، چنانچه مال تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد .
« مسألهء 2656 » كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر براى نگهدارى آن جاى مناسبى نداشته باشد ، بايد جاى مناسب تهيّه نمايد و به گونهاى آن را نگهدارى كند كه مردم نگويند در امانت خيانت كرده و در نگهدارى آن كوتاهى نموده است و اگر در جايى كه مناسب نيست بگذارد و تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد .
« مسألهء 2657 » كسى كه امانت را قبول مىكند ، اگر در نگهدارى آن كوتاهى نكند و زيادهروى هم ننمايد و اتّفاقاً آن مال تلف شود ، ضامن نيست ؛ ولى اگر به اختيار خود آن را در جايى بگذارد كه گمان مىرود ظالمى بفهمد و آن را ببرد ، چنانچه تلف شود بايد عوض آن را به صاحب مال بدهد ، مگر آن كه جايى محفوظتر از آن نداشته باشد و نتواند مال را به
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 495
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٤٩٥