صاحب آن يا به كسى كه بهتر آن را حفظ مىكند برساند كه در اين صورت ضامن نيست .
« مسألهء 2658 » اگر امانتدار بترسد مال امانت نزد او از بين برود يا به سرقت برده شود ، چنانچه بتواند بايد امانت را به صاحب آن يا وكيل او رد نمايد و چنانچه دسترسى به آنها نداشته باشد ، بايد آن را به حاكم شرع بدهد تا براى صاحب مال حفظ نمايد و اگر حاكم شرع نباشد يا دسترسى به او نداشته باشد ، بايد آن را نزد شخص امينى كه قدرت حفظ آن را دارد به امانت بگذارد .
« مسألهء 2659 » اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جايى را معيّن كند و به كسى كه امانت را قبول كرده بگويد : « بايد مال را در اين جا حفظ كنى و اگر احتمال هم بدهى كه از بين برود نبايد آن را به جاى ديگر ببرى » ، چنانچه امانتدار احتمال دهد كه در آن جا از بين برود ، هر چند بداند چون آنجا در نظر صاحب مال براى حفظ بهتر بوده گفته است كه نبايد از آنجا بيرون برده شود ، نمىتواند آن را به جاى ديگر ببرد و اگر به جاى ديگر ببرد و تلف شود ، ضامن است و همچنين اگر نداند كه به چه جهت خواسته كه به جاى ديگر برده نشود ، چنانچه به جاى ديگر ببرد و تلف شود ، احتياط واجب آن است كه عوض آن را بدهد .
« مسألهء 2660 » اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جايى را معيّن كند ولى به كسى كه امانت را قبول كرده نگويد كه : « آن را به جاى ديگر نبر » ، چنانچه امانتدار احتمال دهد كه در آنجا از بين برود ، بايد آن را به جاى ديگرى كه مال در آنجا محفوظتر است ببرد و چنانچه مال در جاى اوّل تلف شود ضامن است ، مگر آن كه صاحب مال هم احتمال تلف شدن مال را در آنجا بدهد كه در اين صورت كسى كه امانت را قبول كرده ضامن نيست .
« مسألهء 2661 » اگر صاحب مال ديوانه شود ، كسى كه امانت را قبول كرده بايد فوراً امانت را به ولىّ او برساند و يا به ولىّ او خبر دهد و اگر بدون عذر شرعى مال را به ولىّ او ندهد و از خبر دادن هم كوتاهى كند و مال تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد .
« مسألهء 2662 » اگر صاحب مال بميرد ، ا مانتدار بايد مال را به وارث او برساند يا به وارث او خبر دهد و چنانچه مال را به وارث او ندهد و از خبر دادن هم كوتاهى كند و مال
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 496
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٤٩٦