تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 500

مساهمون:

ص٥٠٠
نباشد ، چنانچه تلف شود ، ضامن نيست . « مسألهء 2681 » اگر عاريه دهنده بميرد ، عاريه گيرنده بايد چيزى را كه عاريه گرفته به ورثهء او بدهد . « مسألهء 2682 » اگر عاريه دهنده به گونه‌اى شود كه شرعاً نتواند در مال خود تصرّف كند - مثلًا ديوانه شود - عاريه كننده بايد مالى را كه عاريه كرده به ولىّ او بدهد . « مسألهء 2683 » كسى كه چيزى را عاريه داده ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را پس بگيرد و كسى هم كه عاريه گرفته ، هر وقت بخواهد مىتواند آن را پس دهد . « مسألهء 2684 » اگر ظرف طلا و نقره را براى استفادهء حرام عاريه بدهند ، باطل است و بنابر احتياط واجب عاريه دادن آنها براى زينت اتاق نيز اشكال دارد . « مسألهء 2685 » عاريه دادن گوسفند براى استفادهء از شير و پشم آن و عاريه دادن حيوان نر براى جفتگيرى صحيح است . به طور كلى هر چيزى كه بتوان با ابقاء اصلش از آن منتفع شد مىتواند عاريه داده شود مشروط بر اين كه منفعت آن مشروع و عقلايى باشد . « مسألهء 2686 » اگر چيزى را كه عاريه كرده به مالك يا وكيل يا ولىّ او بدهد و آن چيز تلف شود ، عاريه كننده ضامن نيست و در غير اين صورت ضامن است ، اگرچه مثلًا آن را به جايى ببرد كه صاحب آن معمولًا به آنجا مىبرده ، مثلًا اسب را در اصطبلى كه صاحب آن براى آن درست كرده ، ببندد . « مسألهء 2687 » اگر چيز نجس را براى خوردن و آشاميدن عاريه دهد ، بنابر احتياط واجب بايد نجس بودن آن را به كسى كه عاريه مىكند بگويد . « مسألهء 2688 » چيزى را كه عاريه كرده ، بدون اجازهء صاحب آن نمىتواند به ديگرى اجاره يا عاريه دهد . « مسألهء 2689 » اگر چيزى را كه عاريه كرده با اجازهء صاحب آن به ديگرى عاريه دهد ، چنانچه كسى كه اوّل آن چيز را عاريه كرده بميرد يا ديوانه شود ، عاريهء دومى باطل نمىشود .