تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 440

مساهمون:

ص٤٤٠
« مسألهء 2398 » اگر انتقال سرمايه به شهر ديگر متعارف و معمول نباشد ، عامل نمىتواند بدون اجازه سرمايه‌گذار آن را به شهر ديگر منتقل نمايد و اگر بدون اجازهء او منتقل كند و از اين بابت زيانى به سرمايه وارد شود ، ضامن خسارت خواهد بود ؛ ولى اگر سرمايه‌گذار اجازه داده باشد و عامل نيز در حفظ سرمايه كوتاهى نكرده باشد ، ضامن نيست . « مسألهء 2399 » در مواردى كه عامل حقّ جابجا كردن سرمايه را به شهر ديگرى دارد ، هزينهء جابجايى و انباردارى و امورى مانند دلّالى و هزينهء سفر خود را مىتواند به حساب مضاربه منظور نمايد . « مسألهء 2400 » يك سرمايه‌گذار مىتواند با چند عامل كه به طور مشترك كار مىكنند ، در مورد يك مال مضاربه كند ، خواه سهم آنان از سود مساوى باشد يا نه و در عمل يكسان باشند يا متفاوت ، همچنين چند سرمايه‌گذار مىتوانند با يك عامل به مضاربه بپردازند . « مسألهء 2401 » اگر عامل ، سرمايهء چند سرمايه‌گذار را به طور مشترك در اختيار گرفته باشد ، مخارج تجارت را از اصل سرمايه برمىدارد ، ولى اگر سرمايه‌ها متفاوت باشد ، بايد هزينه‌هاى تجارت را به نسبت كسر نمايد ، همان گونه كه تقسيم سود به نسبت سرمايه مىباشد . « مسألهء 2402 » در صورتى كه قرارداد مضاربه مطلق و بدون شرط باشد ، عامل به نحو معمول و متعارف ، هرطور كه مصلحت بداند مىتواند تجارت نمايد . « مسألهء 2403 » اگر در مقدار سرمايه يا سود و خسارت وارده ، بين مالك و عامل اختلاف پيدا شود و مدركى در بين نباشد ، گفتهء عامل مقدّم است ؛ ولى اگر در مقدار سهم عامل از سود حاصله اختلاف شود و دليل و مدركى در بين نباشد ، گفتهء مالك مقدّم خواهد بود . « مسألهء 2404 » پدر و جدّ پدرى مىتوانند با مال كودك خود ، در صورتى كه به مصلحت او باشد ، مضاربه كنند ؛ همچنين قيّم شرعى بچّه مانند وصى و حاكم شرع ، مىتواند با مراعات كامل مصلحت و امانت ، مال بچّه را به مضاربه دهد .