شرايط كسانى كه مستحق زكاتند
« مسألهء 2062 » كسى كه زكات مىگيرد ، بايد شيعهء دوازده امامى باشد و اگر به گمان اين كه كسى شيعهء دوازده امامى است به او زكات بدهد و بعد معلوم شود شيعه نبوده ، حكم آن مانند حكمى است كه در مسألهء 2056 گذشت و در صورتى كه مصلحت دينى اقتضا كند ، از بابت سهم فى سبيل اللَّه مىتواند به غير شيعهء دوازده امامى هم زكات بدهد .
« مسألهء 2063 » اگر طفل يا ديوانهاى از شيعه فقير باشد ، انسان مىتواند به ولىّ او زكات بدهد به قصد اين كه آنچه را مىدهد ملك طفل يا ديوانه باشد .
« مسألهء 2064 » انسان مىتواند خودش يا به وسيلهء يك نفر امين ، زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند و بايد هنگامى كه زكات به مصرف آنان مىرسد ، نيّت زكات كنند و لازم نيست زكات حتماً به ولىّ طفل داده شود .
« مسألهء 2065 » به فقيرى كه گدايى مىكند ، مىشود زكات داد ؛ ولى به كسى كه زكات را در معصيت مصرف مىكند ، نمىشود زكات داد .
« مسألهء 2066 » بنابر احتياط واجب به كسى كه آشكارا مرتكب معصيت كبيره مانند ترك نماز و يا شرابخوارى مىشود ، نمىتوان زكات داد ، هرچند زكات را در معصيت مصرف نكند .
« مسألهء 2067 » انسان نمىتواند مخارج كسانى را كه مثل اولاد ، مخارج آنها بر او واجب است از زكات بدهد ؛ ولى ديگران مىتوانند به آنان زكات بدهند .
« مسألهء 2068 » اگر شخصى نتواند نفقهء كسانى را كه نفقهء آنان بر وى واجب است بدهد و يا كمتر از حدّ مورد نياز آنان را بتواند بدهد ، چنانچه زكات بر وى واجب شود و آنان نيز از مستحقين زكات باشند ، مىتواند نفقهء آنان يا كسرى آن را از زكات مال خود بپردازد .
« مسألهء 2069 » به كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد ، اگرچه مخارج او بر انسان واجب باشد ، مىشود براى اداى بدهى زكات داد ؛ ولى اگر كسى كه مخارج او بر انسان واجب است براى خرجى خودش قرض كرده باشد ، انسان نمىتواند بدهى او را از زكات خود بدهد .