باشد ، ولى نتواند آن را پس بگيرد ، چنانچه زكات را قبل از پرداخت از مال خود جدا كرده باشد و در تشخيص مستحق كوتاهى نكرده باشد و با حجّت شرعى زكات را به وى پرداخته باشد ، لازم نيست دوباره آن را بپردازد ؛ ولى اگر در تشخيص مستحق كوتاهى كرده باشد و يا اين كه زكات را قبل از پرداخت از مال خود جدا نكرده باشد ، بايد دوباره زكات بدهد . البته اگر براى دادن زكات به آن شخص از مجتهد جامع الشرايط اذن گرفته باشد ، در هيچ صورتى لازم نيست زكات را دوباره بدهد .
« مسألهء 2057 » كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد - اگرچه مخارج سال خود را داشته باشد - مىتواند براى دادن قرض خود زكات بگيرد ؛ ولى بايد مالى را كه قرض كرده در معصيت صرف نكرده باشد ، مگر آن كه از آن معصيت توبه كرده باشد .
« مسألهء 2058 » اگر به كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد ، زكات بدهد و بعد بفهمد او قرض را در معصيت مصرف كرده و از آن معصيت توبه نكرده ، چنانچه به عنوان اداى قرض داده باشد ، حكم آن مانند حكمى است كه در مسألهء 2056 گذشت و اگر آن بدهكار فقير باشد و زكات را به عنوان فقير داده باشد ، مىتوان به عنوان زكات حساب كرد .
« مسألهء 2059 » اگر كسى كه بدهكار است ، نتواند بدهى خود را بدهد ، اگرچه فقير نباشد ، انسان مىتواند طلبى را كه از او دارد ، بابت زكات حساب كند .
« مسألهء 2060 » مسافرى كه خرجى او تمام شده يا وسيلهء سوارى او از كار افتاده ، چنانچه سفر او سفر معصيت نباشد و نتواند با قرض كردن يا فروختن چيزى خود را به مقصد برساند - اگرچه در وطن خود فقير نباشد - مىتواند زكات بگيرد و اگر بتواند با قرض كردن يا فروختن چيزى ، بخشى از مخارج سفر خود را فراهم كند ، فقط به مقدارى كه با آن بقيهء مخارج خود تا مقصد را بتواند تأمين كند ، مىتواند زكات بگيرد .
« مسألهء 2061 » مسافرى كه در سفر درمانده شده و زكات گرفته ، بعد از آن كه به وطن خود رسيد ، اگر از زكات چيزى زياد آمده باشد ، بايد آن را به صاحب مال يا نايب او يا حاكم شرع بدهد و بگويد آن چيز زكات است .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 371
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٧١