« مسألهء 2050 » فقيرى كه ياد گرفتن پيشه يا صنعت براى او مشكل نيست ، بنابر احتياط واجب نمىتواند زكات بگيرد ؛ ولى تا وقتى مشغول ياد گرفتن حرفه و صنعت است ، مىتواند زكات بگيرد .
« مسألهء 2051 » به كسى كه قبلًا فقير بوده ومىگويد : « فقيرم » ، اگرچه انسان از گفتهء او اطمينان پيدا نكند ، مىشود زكات داد .
« مسألهء 2052 » كسى كه مىگويد : « فقيرم » و قبلًا فقير نبوده يا معلوم نيست فقير بوده يا نه ، اگر از ظاهر حال او وثوق و اطمينان پيدا شود كه فقير است ، مىشود به او زكات داد .
« مسألهء 2053 » كسى كه بايد زكات بدهد ، اگر از فقيرى طلبكار باشد ، مىتواند طلبى را كه از او دارد ، بابت زكات حساب كند .
« مسألهء 2054 » اگر فقير بدهكار بميرد و اموال كافى براى پرداخت بدهكارى خود نداشته باشد و يا اين كه طلبكار نتواند طلب خود را از او وصول نمايد - مانند اين كه ورثه طلب او را نپردازند - طلبكار مىتواند طلبى را كه از او دارد بابت زكات حساب كند .
« مسألهء 2055 » چيزى را كه انسان بابت زكات به فقير مىدهد ، لازم نيست به او بگويد كه زكات است ، بلكه اگر فقير خجالت بكشد ، مستحب است به نحوى كه دروغ نشود به اسم هديه به او بدهد ، ولى بايد قصد زكات نمايد ؛ البته چنانچه اطمينان داشته باشد كه فقير به هيچ عنوان راضى به گرفتن زكات نيست ، نمىتواند به او زكات بدهد .
« مسألهء 2056 » اگر به گمان اين كه كسى فقير است به او زكات بدهد و بعد بفهمد فقير نبوده و يا به خاطر ندانستن مسأله به كسى كه مىداند فقير نيست ، زكات بدهد ، چنانچه چيزى كه به او داده ، باقى باشد و زكات را قبل از پرداخت از مال خود جدا نكرده باشد ، مىتواند آن را از او پس بگيرد و اگر زكات را قبل از پرداخت از مال خود جدا كرده باشد ، بايد آن را از او پس بگيرد و به مستحق برساند و چنانچه چيزى كه به او داده ، تلف شده باشد ، ولى گيرنده در هنگام دريافت مىدانسته كه زكات است ، مىتواند عوض آن را از گيرنده پس بگيرد و در صورتى كه نتواند عوض آن را پس بگيرد و يا اين كه گيرنده در هنگام دريافت نمىدانسته كه آن چيز زكات است و يا اين كه عين چيزى كه پرداخته باقى
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 370
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٧٠