باطل است و قضا و كفّاره بر او واجب است .
« مسألهء 1710 » اگر جنب در شب ماه رمضان بخوابد و بيدار شود و بداند يا احتمال دهد كه اگر دوباره بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مىشود و تصميم داشته باشد كه بعد از بيدار شدن غسل كند ، چنانچه دوباره بخوابد و تا اذان بيدار نشود ، بايد روزهء آن روز را قضا كند ، ولى كفّاره ندارد و اگر از خواب دوم بيدار شود و با احتمال بيدار شدن براى مرتبهء سوم بخوابد و تا اذان صبح بيدار نشود ، علاوه بر قضا احتياطاً كفّاره نيز بر او واجب مىشود و خوابهاى بعد از خواب سوم كه تا اذان صبح ادامه پيدا مىكنند نيز حكم خواب سوم را دارند .
« مسألهء 1711 » احكامى كه در مورد خوابيدن پس از جنابت در روزهء رمضان در چند مسألهء قبل گفته شد ، بنابر احتياط واجب در بقيهء روزههاى واجب معيّن ، مثل روزهء نذر معيّن نيز جارى است .
« مسألهء 1712 » خوابى كه در آن محتلم شده ، خواب اوّل محسوب نمىشود ، بلكه اگر از آن خواب بيدار شود و دوباره بخوابد ، خواب اوّل حساب مىشود .
« مسألهء 1713 » اگر روزهدار در روز رمضان محتلم شود ، واجب نيست فوراً غسل كند .
« مسألهء 1714 » هرگاه در ماه رمضان بعد از اذان صبح بيدار شود و ببيند محتلم شده ، اگرچه بداند پيش از اذان محتلم شده ، روزهء او صحيح است .
« مسألهء 1715 » باقى ماندن بر جنابت در روزهء رمضان و بقيهء روزههاى واجب معيّن ، چنانچه از روى عمد نباشد ، باعث باطل شدن روزه نمىشود ؛ ولى كسى كه مىخواهد قضاى روزهء رمضان را بگيرد ، هرگاه تا اذان صبح جنب بماند ، اگرچه از روى عمد نيز نباشد ، روزهء او باطل است و بنابر احتياط واجب حكم بقيهء روزههاى واجب غير معيّن ( مثل روزهء كفّاره ) نيز مثل قضاى روزهء رمضان است .
« مسألهء 1716 » كسى كه مىخواهد قضاى روزهء رمضان را بگيرد ، اگر بعد از اذان صبح بيدار شود و ببيند محتلم شده و بداند پيش از اذان محتلم شده است ، چنانچه وقت قضاى روزه تنگ باشد ، مثلًا پنج روز روزهء قضاى رمضان داشته باشد و پنج روز نيز به
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 305
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٠٥