« مسألهء 1672 » اگر روزهدار بدون قصد بيرون آوردن منى با كسى بازى و شوخى كند ، در صورتى كه عادت نداشته باشد كه بعد از بازى و شوخى منى از او خارج شود ، بلكه اطمينان داشته باشد كه خارج نخواهد شد ، اگرچه اتفاقاً منى بيرون آيد ، روزهء او صحيح است ، ولى اگر شوخى را تا آنجا ادامه دهد كه نزديك باشد منى خارج شود و خوددارى نكند تا خارج گردد ، روزهء او باطل است .
4 - دروغ بستن به خدا و معصومان عليهم السلام
« مسألهء 1673 » اگر روزهدار با گفتن يا با نوشتن يا با اشاره و مانند آنها به خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و جانشينان آن حضرت عليهم السلام عمداً نسبت دروغ بدهد ، اگرچه فوراً بگويد :
« دروغ گفتم » يا توبه كند ، روزهء او بنابر احتياط واجب باطل است و اگر دروغ بستن به حضرت زهرا عليها السلام و ساير پيامبران و جانشينان آنان عليهم السلام موجب دروغ بستن به خدا يا پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم يا جانشينان آن حضرت عليهم السلام گردد نيز همين حكم را دارند .
« مسألهء 1674 » اگر بخواهد خبرى را كه نمىداند راست است يا دروغ نقل كند ، بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه خبر را گفته يا از كتابى كه آن چيز در آن نوشته شده نقل نمايد ، لكن اگر خودش نيز خبر بدهد ، روزهء او باطل نمىشود .
« مسألهء 1675 » اگر چيزى را با اعتقاد به اين كه راست است از قول خدا يا معصومان عليهم السلام نقل كند و بعد بفهمد دروغ بوده ، روزهاش باطل نمىشود .
« مسألهء 1676 » اگر بداند دروغ بستن به خدا و معصومان عليهم السلام روزه را باطل مىكند و چيزى را كه مىداند دروغ است به آنان نسبت دهد و بعد بفهمد آنچه را كه گفته راست بوده ، به احتياط واجب بايد آن روز را امساك كند و سپس روزه را قضا نمايد .
« مسألهء 1677 » اگر دروغى را كه ديگرى ساخته عمداً به خدا و معصومان عليهم السلام نسبت دهد ، روزهء او بنابر احتياط باطل مىشود ؛ ولى اگر از قول كسى كه آن دروغ را ساخته نقل كند ، اشكال ندارد .
« مسألهء 1678 » اگر از روزهدار بپرسند : « آيا پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم چنين مطلبى فرمودهاند ؟ »