بىحس مىكند و آمپولى كه مانند برخى واكسنها زير پوست تزريق مىشود ، اشكال ندارد ؛ بنابر اين اگر انسان بيماريى داشته باشد كه روزه براى او ضرر نداشته ولى به آمپول دارويى نياز داشته باشد و ناچار باشد آن را در روز تزريق كند ، بايد پس از تزريق آمپول ، روزهء آن روز را بگيرد و بنابر احتياط واجب قضاى آن را نيز بجا آورد .
« مسألهء 1652 » اگر روزهدار چيزى را كه لاى دندان او مانده است عمداً فرو ببرد ، روزهء او باطل مىشود .
« مسألهء 1653 » كسى كه مىخواهد روزه بگيرد ، لازم نيست پيش از اذان صبح دندانهاى خود را خلال كند ؛ ولى اگر بداند غذايى كه لاى دندان مانده در روز فرو مىرود ، چنانچه خلال نكند و چيزى از آن فرو رود ، روزهء او باطل مىشود بلكه اگر فرو نيز نرود ، بايد روزهء آن روز را قضا كند .
« مسألهء 1654 » فرو بردن آب دهان ، اگرچه به واسطهء تصوّر كردن مزهء ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد ، روزه را باطل نمىكند .
« مسألهء 1655 » فرو بردن اخلاط سر و سينه ، اگر به فضاى دهان نرسيده باشند ، روزه را باطل نمىكند ؛ ولى اگر داخل فضاى دهان شود ، نبايد آن را فرو برد .
« مسألهء 1656 » اگر روزهدار به قدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد ، واجب است به اندازهاى كه از مردن نجات پيدا كند آب بياشامد ، ولى روزهء او باطل مىشود و اگر ماه رمضان باشد ، بايد در بقيّهء روز از بجا آوردن عملى كه روزه را باطل مىكند ، خوددارى نمايد و نيز اگر بترسد كه در اثر نخوردن آب ، به او ضرر قابل توجهى برسد يا نخوردن آب براى او موجب مشقّتى باشد كه قابل تحمّل نيست ، مىتواند به اندازهء رفع ضرر و مشقّت آب بياشامد و در هر صورت بايد روزهء آن روز را قضا نمايد .
« مسألهء 1657 » جويدن غذا براى بچّه يا پرنده و چشيدن غذا و مانند آنها كه معمولًا از حلق پايين نمىرود ، اگرچه اتّفاقاً پايين رود ، روزه را باطل نمىكند ؛ ولى اگر انسان از اوّل بداند كه از حلق پايين مىرود ، چنانچه پايين رود ، روزهاش باطل مىشود و بايد قضاى آن را بگيرد و كفّاره نيز بر او واجب است و اگر پايين نرود نيز روزهاش
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 297
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٩٧