جماع نكردن ، ضرر جانى قابل توجه به وى وارد خواهند كرد و به همين جهت ناچار به جماع گردد ، اگرچه معصيت نكرده و معذور بوده است ، ولى بايد روزه آن روز را قضا نمايد .
3 - استمناء
« مسألهء 1665 » اگر روزهدار استمناء كند ، يعنى با خود كارى كند كه منى از او بيرون آيد ، روزه او باطل مىشود .
« مسألهء 1666 » هرگاه روزهدار بداند كه اگر در حال روزه بخوابد محتلم مىشود ، يعنى در خواب منى از او بيرون مىآيد ، اگر موجب حرج و مشقت نباشد ، بنابر احتياط نبايد بخوابد .
« مسألهء 1667 » اگر روزهدار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود ، واجب نيست از بيرون آمدن آن جلوگيرى كند .
« مسألهء 1668 » روزهدارى كه محتلم شده ، مىتواند ادرار كند و به دستورى كه در مسألهء 246 گفته شد استبراء نمايد ، ولى در صورتى كه بداند به واسطهء بول يا استبراء كردن ، منى از مجراى ادرار بيرون مىآيد ، چنانچه غسل نكرده باشد ، مىتواند استبراء كند و اگر غسل كرده باشد ، بنابر احتياط جايز نيست .
« مسألهء 1669 » روزهدارى كه محتلم شده ، اگر بداند منى در مجرا مانده و چنانچه پيش از غسل ادرار نكند ، بعد از غسل منى از او بيرون مىآيد ، بنابر احتياط واجب بايد پيش از غسل ادرار كند .
« مسألهء 1670 » اگر به قصد بيرون آمدن منى عملى انجام دهد ، چنانچه بداند بيرون آوردن منى باطل كنندهء روزه است ، اگرچه منى هم از او خارج نشود ، روزهء او باطل مىشود .
« مسألهء 1671 » اگر بىاختيار منى از روزهدار بيرون آيد ، روزه او باطل نمىشود ، ولى اگر عملى انجام دهد كه به حسب عادت با آن عمل منى از او خارج مىشود و يا احتمال دهد كه با آن عمل منى از او خارج شود ، روزهاش باطل است ، هرچند منى از او خارج نشود .