و او جايى كه در جواب بايد بگويد : « نه » ، عمداً بگويد : « بلى » ، يا جايى كه بايد بگويد :
« بلى » ، عمداً بگويد : « نه » ، بنابر احتياط روزهء او باطل مىشود .
« مسألهء 1679 » اگر از قول خدا يا معصومان عليهم السلام حرف راستى را بگويد و بعد بگويد : « آنچه گفتم دروغ بود » يا در شب دروغى را به آنان نسبت دهد و فرداى آن روز كه روزه مىباشد بگويد : « آنچه ديشب گفتم راست است » ، بنابر احتياط روزهء او باطل مىشود .
« مسألهء 1680 » نسبت دادن دروغ به خدا و معصومان عليهم السلام از روى شوخى ، به نحوى كه به هيچ وجه معناى آن را قصد نكند و شوخى بودن آن براى شنونده و گوينده معلوم باشد ، هر چند بىادبى است ولى روزه را باطل نمىكند .
5 - رساندن غبار غليظ به حلق
« مسألهء 1681 » رساندن غبار غليظ به حلق بنابر احتياط روزه را باطل مىكند ، چه غبار چيزى مثل آرد باشد كه خوردن آن حلال است ، يا غبار چيزى مانند خاك باشد كه خوردن آن حرام است .
« مسألهء 1682 » اگر به واسطهء باد ، غبار غليظى پيدا شود و انسان با اين كه متوجّه است ، مواظبت نكند و به حلق برسد ، بنابر احتياط روزهاش باطل مىشود .
« مسألهء 1683 » احتياط واجب آن است كه روزهدار بخار غليظ ، دود سيگار و تنباكو و مانند آنها را نيز به حلق نرساند و اگر بخار غليظ در دهان به صورت آب درآيد و آن را فرو برد ، روزهاش باطل مىشود .
« مسألهء 1684 » اشخاصى كه به خاطر بيمارى تنگى نفس ، به دستور پزشك از وسيلهاى استفاده مىكنند كه توسط آن از راه دهان يا بينى استنشاق مىنمايند ، چنانچه بدون آن نتوانند روزه بگيرند ، استفادهء آنان از آن وسيله اشكال ندارد ؛ ولى بنابر احتياط بايد هر وقت توانستند روزهء خود را قضا كنند .
« مسألهء 1685 » اگر مواظبت نكند و غبار يا بخار يا دود و مانند آنها داخل حلق شود ، چنانچه يقين داشته كه به حلق نمىرسد ، روزهء او صحيح است .