احتياط روزهاش باطل مىشود .
« مسألهء 1695 » اگر فراموش كند كه روزه است و به نيّت غسل ، سر خود را در آب فرو ببرد ، روزه و غسل او صحيح است .
« مسألهء 1696 » اگر بداند كه روزه است و عمداً براى غسل سر خود را در آب فرو برد ، چنانچه روزهء او روزهء مستحبى و يا روزهء واجب غير رمضان باشد ، غسل او صحيح و بنابر احتياط روزهء او باطل مىباشد و اگر روزهء ماه رمضان باشد ، بنابر احتياط هم غسل و هم روزهء او باطل است .
« مسألهء 1697 » اگر براى آن كه كسى را از غرق شدن نجات دهد سر خود را در آب فرو برد ، اگرچه نجات دادن او واجب باشد ، روزهء او باطل مىشود .
« مسألهء 1698 » ريختن آب روى سر اشكال ندارد ، ولى اگر مثل آب لولههاى بزرگ يا آبشار باشد كه يك مرتبه تمام سر را مىپوشاند ، اشكال دارد .
« مسألهء 1699 » اگر روزهدار سر خود را در محفظهاى مانند كلاه غواصى قرار دهد و زير آب برود ، روزهاش باطل نمىشود .
7 - باقى ماندن بر جنابت ، حيض يا نفاس تا اذان صبح
« مسألهء 1700 » در روزهء رمضان و قضاى آن اگر جنب عمداً تا اذان صبح غسل نكند يا اگر وظيفهء او تيمّم است عمداً تيمّم ننمايد ، روزهء او باطل است و بنابر احتياط واجب ، حكم بقيهء روزههاى واجب نيز همين است .
« مسألهء 1701 » كسى كه جنب است و مىخواهد روزهء واجبى بگيرد كه مثل روزهء رمضان وقت آن معيّن است ، چنانچه عمداً غسل نكند تا وقت تنگ شود ، معصيت كرده و بايد تيمّم كرده و آن روز را روزه بگيرد و سپس بنابر احتياط قضاى آن را نيز به جا آورد .
« مسألهء 1702 » اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش كند و بعد از اذان صبح به خاطر آورد ، بايد روزهء آن روز را قضا نمايد و اگر بعد از چند روز به خاطر آورد ، بايد روزهء تمام روزهايى را كه يقين دارد جنب بوده قضا نمايد ، پس اگر نمىداند سه روز جنب