« مسألهء 1646 » اگر در روزهء واجب معيّنى ، مثل روزهء رمضان ، از نيّت روزه گرفتن برگردد ، روزهء او باطل است و همچنين اگر نيّت كند چيزى را كه روزه را باطل مىكند بجا آورد ، اگرچه آن را انجام ندهد روزهء او باطل مىشود .
اعمالى كه روزه را باطل مىكنند
« مسألهء 1647 » نُه چيز روزه را باطل مىكند :
اوّل : خوردن و آشاميدن . دوم : جِماع . سوم : استمناء ، ( استمناء آن است كه انسان با خود عملى انجام دهد كه منى از او بيرون آيد . ) چهارم : دروغ بستن به خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و جانشينان ايشان عليهم السلام . پنجم : رساندن غبار غليظ به حلق . ششم : فرو بردن تمام سر در آب .
هفتم : باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح . هشتم : اماله كردن با چيزهاى روان . نهم : قى كردن ؛ و احكام آنها در مسائل آينده بيان مىشود .
1 - خوردن و آشاميدن
« مسألهء 1648 » اگر روزهدار عمداً چيزى بخورد يا بياشامد ، روزهء او باطل مىشود ، چه خوردن و آشاميدن آن چيز مثل نان و آب ، معمول باشد يا مثل خاك و شيرهء درخت ، معمول نباشد ، چه كم باشد و چه زياد ، حتّى اگر مسواك را از دهان بيرون آورد و دوباره به دهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد ، روزهء او باطل مىشود ، مگر آن كه رطوبت مسواك در آب دهان به گونهاى از بين برود كه به آن رطوبت خارج گفته نشود .
« مسألهء 1649 » اگر هنگامى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده ، بايد فوراً لقمه را از دهان بيرون آورد و چنانچه عمداً فرو ببرد ، روزهء او باطل مىشود و به دستورى كه بعداً گفته خواهد شد ، كفّاره نيز بر او واجب است .
« مسألهء 1650 » اگر روزهدار سهواً چيزى را بخورد يا بياشامد ، روزهء او باطل نمىشود .
« مسألهء 1651 » احتياط واجب آن است كه روزهدار از استعمال آمپول دارويى و آمپولى كه به جاى غذا به كار مىرود ، خوددارى كند ؛ ولى تزريق آمپولى كه عضوى را