تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 293

مساهمون:

ص٢٩٣
انجام اعمالى كه روزه را باطل مىكنند خوددارى نمايد . « مسألهء 1625 » انسان مىتواند در هر شب از ماه رمضان براى روزهء فرداى آن نيّت كند و بهتر است كه شب اوّل ماه ، نيّت روزهء همهء ماه را نيز بنمايد . « مسألهء 1626 » آخرين وقتى كه مىتوان براى روزهء رمضان و يا هر روزهء واجب معيّن ديگر نيّت نمود ، هنگام اذان صبح است . « مسألهء 1627 » چنانچه در روزهء ماه رمضان و يا هر روزهء معيّن ديگرى كه بر انسان واجب شده است - مثل اين كه نذر كرده باشد كه روز معيّنى را روزه بگيرد - عمداً تا اذان صبح نيّت نكند ، روزه‌اش باطل است و اگر به جهت ندانستن و يا فراموشى تا اذان صبح نيّت نكند ، چنانچه پيش از ظهر متوجه شود و تا آن هنگام عملى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد احتياط واجب اين است كه نيت كند و آن روز را روزه بگيرد و بعداً قضاى آن را نيز به جا آورد . « مسألهء 1628 » اگر كسى در روزهء رمضان و يا روزهء واجب معيّن ديگر ، پيش از اذان صبح بدون نيّت روزه بخوابد و پيش از ظهر بيدار شود ، بنابر احتياط واجب بايد نيّت كند و آن روز را روزه بگيرد و بعداً قضاى آن را نيز به جا آورد و اگر بعد از ظهر بيدار شود ، روزهء آن روز او باطل است . « مسألهء 1629 » اگر براى روزهء واجب غير معيّنى مثل روزهء كفّاره ، عمداً تا نزديك ظهر نيّت نكند ، اشكال ندارد بلكه اگر پيش از نيّت تصميم داشته باشد كه روزه نگيرد يا ترديد داشته باشد كه بگيرد يا نه و يا قصد كند عملى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد يا مردّد شود كه آن عمل را بجا آورد يا نه ، چنانچه عملى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد و پيش از ظهر نيّت كند ، روزهء او صحيح است و چنانچه تا پيش از ظهر نيّت نكند ، بنابر احتياط واجب ديگر نمىتواند آن روز را به نيّت روزهء واجب غير معيّن روزه بگيرد . « مسألهء 1630 » آخرين وقتى كه مىتوان براى روزهء مستحبّى نيّت نمود ، هنگامى است كه به اندازهء نيّت كردن به مغرب وقت باقىمانده باشد ، بنابراين اگر تا اين هنگام عملى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد و نيّت روزهء مستحبّى كند ، روزهء او صحيح است .