اگرچه ذكر امام تمام شده باشد ، نماز او به نحو جماعت صحيح است و يك ركعت حساب مىشود ؛ امّا اگر به مقدار ركوع خم شود و به ركوع امام نرسد ، نماز او فرادى مىشود .
« مسألهء 1478 » اگر هنگامى كه امام در ركوع است ، اقتدا كند و به مقدار ركوع خم شود و شك كند كه به ركوع امام رسيده يا نه ، نماز او فرادى مىشود .
« مسألهء 1479 » اگر هنگامى كه امام در ركوع است ، اقتدا كند و پيش از آن كه به اندازهء ركوع خم شود ، امام سر از ركوع بردارد ، احتياط مستحب آن است كه در صورت امكان در حالت ايستاده صبر كند تا امام براى ركعت بعد برخيزد و آن را ركعت اوّل نماز خود حساب كند ؛ ولى اگر برخاستن امام به قدرى طول بكشد كه نگويند اين شخص نماز جماعت مىخواند ، بايد نيّت فرادى نمايد .
« مسألهء 1480 » اگر از اوّل نماز يا بين حمد و سوره اقتدا كند و پيش از آن كه به ركوع رود امام سر از ركوع بردارد ، بنابر احتياط واجب بايد نيت فرادى نموده و نماز را تمام كند .
« مسألهء 1481 » اگر هنگامى برسد كه امام مشغول خواندن تشهّد آخر نماز است ، چنانچه بخواهد به ثواب جماعت برسد ، بايد بعد از نيّت و گفتن تكبيرةالاحرام بنشيند و تشهّد را به قصد قربت مطلقه و به تبعيّت از امام بخواند ، ولى سلام را نگويد و صبر كند تا امام سلام نماز را بدهد ، بعد بايستد و بدون آن كه دوباره نيّت كند و تكبير بگويد ، حمد و سوره را بخواند و آن را ركعت اوّل نماز خود حساب كند .
« مسألهء 1482 » هنگامى كه مأموم نيّت مىكند ، بايد امام را معيّن نمايد ، ولى دانستن اسم او لازم نيست ؛ مثلًا اگر نيّت كند : « به امام حاضر اقتدا مىكنم » ، نماز او صحيح است .
شرايط جماعت
* شرط اوّل : نبودن مانع بين امام و مأموم .
« مسألهء 1483 » در نماز جماعت نبايد بين مأموم و امام و همچنين بين انسان و مأموم ديگرى كه انسان به واسطهء او به امام متّصل شده است ، مانعى كه پشت آن ديده نمىشود فاصله باشد ؛ بلكه چنانچه مانعى مثل شيشه كه پشت آن ديده مىشود نيز وجود