« مسألهء 1497 » اگر بداند نماز يك صف از صفهاى جلو باطل است ، نمىتواند اقتدا كند ، ولى اگر نداند نماز آنان صحيح است يا نه ، مىتواند اقتدا نمايد .
« مسألهء 1498 » هرگاه بداند نماز امام باطل است ، مثلًا بداند امام وضو ندارد ، اگرچه خود امام متوجّه نباشد ، نمىتواند به او اقتدا كند .
« مسألهء 1499 » اگر مأموم در صحّت قرائت امام جماعت شك كند ، در صورتى كه شك او به گونهاى باشد كه بتواند حمل بر صحّت نمايد ، مىتواند به او اقتدا كند .
* شرط چهارم : جلوتر نبودن مأموم از امام .
« مسألهء 1500 » مأموم نبايد جلوتر از امام بايستد و به احتياط واجب بايد كمى عقبتر از امام بايستد ؛ ولى اگر مأموم فقط يك مرد باشد ، بنابر احتياط واجب بايد در سمت راست امام بايستد و مىتواند مساوى با امام بايستد و چنانچه قدّ مأموم بلندتر از امام باشد و در ركوع و سجود سر او جلوتر از امام باشد ، اشكالى ندارد .
احكام جماعت
« مسألهء 1501 » مأموم بايد غير از حمد و سوره ، همه ذكرهاى نماز را خودش بخواند ، ولى اگر ركعت اوّل يا دوم مأموم ركعت سوم يا چهارم امام باشد ، بايد حمد و سوره را بخواند .
« مسألهء 1502 » اگر مأموم در ركعت اوّل و دوم نماز صبح ، مغرب و عشاء صداى حمد و سورهء امام را بشنود ، نبايد حمد و سوره را بخواند و بنابر احتياط واجب بايد به قرائت امام گوش دهد ، بلكه اگر كلمات امام را تشخيص ندهد نيز احتياطاً حكم همين است و اگر صداى امام را نشنود ، مستحب است حمد و سوره را بخواند ، ولى بايد آهسته بخواند و چنانچه سهواً بلند بخواند ، اشكال ندارد .
« مسألهء 1503 » اگر مأموم بعضى از كلمات حمد و سورهء امام را بشنود ، احتياط واجب آن است كه حمد و سوره را نخواند .
« مسألهء 1504 » اگر مأموم سهواً حمد و سوره را بخواند يا گمان كند صدايى كه