تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩
است و اگر نماز امام اشكال داشته ، نماز مأموم نيز داراى اشكال بوده است - مىتواند به او اقتدا كند . « مسألهء 1470 » اگر امام جماعت قضاى نماز واجب روزانهء خود را بخواند ، مىتوان به او اقتدا كرد ، ولى اگر نماز خود را احتياطاً قضا كند يا قضاى احتياطى نماز شخص ديگرى را بخواند ، اگرچه براى آن پول نگرفته باشد ، اقتداى به او اشكال دارد ؛ ولى اگر انسان بداند كه از شخصى كه امام جماعت براى او نماز قضا مىخواند نماز فوت شده است ، اقتداى به امام جماعت اشكال ندارد . « مسألهء 1471 » اگر انسان نداند نمازى كه شخصى مىخواند نماز واجب شبانه‌روزى است يا نماز مستحب ، نمىتواند به او اقتدا كند . « مسألهء 1472 » اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه ، چنانچه در آن حال با قصد اقتدا مشغول انجام وظيفهء مأموم باشد ، نماز او به جماعت صحيح است ، و گرنه بايد نماز را به نيّت فرادى تمام نمايد . « مسألهء 1473 » انسان در بين نماز جماعت مىتواند نيّت فرادى كند ؛ ولى چنانچه از اول قصد او اين باشد كه در وسط نماز ، نيّت فرادى كند ، بنابر احتياط واجب نمىتواند نماز را به جماعت اقتدا كند . « مسألهء 1474 » اگر مأموم در اثناء حمد يا سورهء امام نيّت فرادى كند ، بايد حمد و سوره را به قصد قربت مطلقه بخواند ، بلكه بنابر احتياط اگر بعد از حمد و سوره و قبل از رفتن به ركوع نيز نيت فرادى كند ، بايد حمد و سوره را به قصد قربت مطلقه بخواند . « مسألهء 1475 » اگر در بين نماز جماعت نيّت فرادى نمايد ، بنابر احتياط واجب نمىتواند دوباره نيّت جماعت كند ؛ ولى اگر مردّد شود كه نيّت فرادى كند يا نه و بعد تصميم بگيرد نماز را با جماعت تمام كند ، نمازش صحيح است . « مسألهء 1476 » اگر شك كند كه نيّت فرادى كرده يا نه ، بايد بنا بگذارد كه نيّت فرادى نكرده است . « مسألهء 1477 » اگر هنگامى كه امام در ركوع است ، اقتدا كند و به ركوع امام برسد ،