« مسألهء 1462 » حاضر نشدن به نماز جماعت از روى بىاعتنايى جايز نيست و سزاوار نيست كه انسان بدون عذر نماز جماعت را ترك كند .
« مسألهء 1463 » مستحب است انسان كمى صبر كند تا نماز را به جماعت بخواند و نماز جماعت در وقت فضيلت از نماز اوّل وقتى كه فرادى ( يعنى تنها ) خوانده شود ، بهتر است و نيز نماز جماعتى كه مختصر بخوانند ، از نماز فرادى كه آن را طول بدهند بهتر مىباشد .
« مسألهء 1464 » وقتى كه جماعت بر پا مىشود ، مستحب است كسى كه نماز خود را فرادى خوانده ، دوباره با جماعت بخواند و اگر بفهمد كه نماز اوّل او باطل بوده ، نماز دوم او كافى است .
« مسألهء 1465 » كسى كه نماز را به جماعت خوانده ، چه در آن نماز امام بوده باشد و چه مأموم ، مستحبّ است همان نماز را دوباره به عنوان امام جماعت بخواند ، ولى اگر بخواهد به عنوان مأموم دوباره در جماعت شركت كند ، بايد به قصد رجاء نماز را بخواند .
« مسألهء 1466 » كسى كه در نماز وسواس دارد و فقط در صورتى كه نماز را با جماعت بخواند از وسواس راحت مىشود ، اگر وسواس او به حدّى باشد كه نماز را باطل كند ، بايد نماز را با جماعت بخواند .
« مسألهء 1467 » اگر پدر يا مادر به فرزند خود امر كند كه نماز را به جماعت بخواند ، چون مخالفت با امر آنان موجب ناراحتى و اذيت آنان مىشود ، بايد نماز را به جماعت بخواند .
« مسألهء 1468 » نماز عيد فطر و قربان و همچنين نماز استسقاء - كه براى آمدن باران مىخوانند - را در زمان غيبت امام عليه السلام مىشود با جماعت خواند ، امّا نمازهاى مستحبّى را نمىشود با جماعت خواند .
« مسألهء 1469 » هنگامى كه امام جماعت ، نماز واجب شبانهروزى را مىخواند ، هر يك از نمازهاى واجب شبانهروزى را مىتوان به او اقتدا كرد ، ولى اگر امام جماعت نماز خود را احتياطاً دوباره بخواند ، فقط در صورتى كه احتياط مأموم با احتياط امام از يك جهت باشد - به نحوى كه اگر نماز امام درست بوده ، نماز مأموم نيز صحيح بوده
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 268
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٦٨