و لازم نيست اطمينان داشته باشند كه به صورت صحيح انجام داده است ، بلكه اگر علم به بطلان عمل او نداشته باشند ، كافى است .
« مسألهء 1449 » اگر كسى كه ديگرى را براى نمازهاى ميّت اجير كرده ، بفهمد كه اجير عمل را بجا نياورده يا باطل انجام داده ، بايد دوباره اجير بگيرد .
« مسألهء 1450 » هرگاه شك كند كه اجير عمل را انجام داده يا نه ، اگر اجير بگويد :
« انجام دادهام » ، انجام دادن مجدّد لازم نيست و همچنين اگر شك كند كه عمل او صحيح بوده يا نه ، گرفتن اجير لازم نيست .
« مسألهء 1451 » بنابر احتياط واجب نمىتوان كسى را كه عذرى دارد - مثلًا نشسته و يا با تيمّم و يا با وضوى جبيرهاى نماز مىخواند - براى نمازهاى ميّت اجير كرد .
« مسألهء 1452 » مرد براى زن و زن براى مرد مىتواند اجير شود و در بلند خواندن و آهسته خواندن نماز ، بايد به تكليف خود عمل نمايد .
« مسألهء 1453 » كسى كه براى نماز اجير شده ، بايد طبق وظيفهء خود عمل كند ، ولى اگر كيفيّت مخصوصى براى خواندن نماز شرط شده باشد و به نظر اجير آن كيفيّت موجب بطلان نماز نباشد ، بايد بر طبق آن عمل كند .
« مسألهء 1454 » اگر با اجير شرط نكنند كه نماز را با چه مقدار از مستحبّات آن بخواند ، بايد مقدارى از مستحبّات نماز را كه معمول است بجا آورد .
« مسألهء 1455 » لازم نيست قضاى نمازهاى ميّت به ترتيب خوانده شود ، مگر نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشاى قضا شده از يك روز .
« مسألهء 1456 » اگر بخواهند براى ميّت چند نفر را اجير كنند كه نماز بخوانند ، لازم نيست براى آنها وقت مرتّب معيّن كنند كه با هم شروع در عمل نكنند ، مگر در مورد نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشاى قضا شده از يك روز .
« مسألهء 1457 » اگر كسى اجير شود كه مثلًا در مدت يك سال نمازهاى ميّت را بخواند ، ولى پيش از تمام شدن سال بميرد ، بايد براى نمازهايى كه مىدانند بجا نياورده ، شخص ديگرى را اجير نمايند ، بلكه براى نمازهايى هم كه احتمال مىدهند بجا نياورده ،
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 266
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٦٦