بعد و به همين نحو بخواند .
« مسألهء 1420 » كسى كه چند نماز از او قضا شده و شمارهء آنها را نمىداند ، مثلًا نمىداند چهار نماز بوده يا پنج نماز ، چنانچه مقدار كمتر را بخواند كافى است و همچنين اگر شمارهء آنها را مىدانسته و فراموش كرده ، اگر مقدار كمتر را بخواند كفايت مىكند .
« مسألهء 1421 » كسى كه نماز قضايى از روزهاى پيش دارد ، مىتواند قبل از خواندن نمازى كه قضا شده نماز ادا بخواند و لازم نيست نماز قضا را مقدم بدارد ، ولى اگر نماز قضا از همان روز باشد - مثل اين كه نماز صبح او قضا شده و بخواهد نماز ظهر بخواند - و وقت نيز براى خواندن آن داشته باشد ، بنابر احتياط واجب بايد نماز قضا را پيش از نماز ادا بخواند و اگر سهواً مشغول نماز ادا شده باشد ، چنانچه قبل از گذشتن از محل عدول متوجّه شود ، بنابر احتياط واجب بايد نيّت خود را به نماز قضا برگرداند و آن را بخواند .
« مسألهء 1422 » كسى كه مىداند يك نماز چهار ركعتى نخوانده و نمىداند نماز ظهر است يا عصر يا عشاء ، اگر به نيّت قضاى نمازى كه نخوانده يك نماز چهار ركعتى بخواند ، كافى است و در بلند يا آهسته خواندن اين نماز مخيّر است .
« مسألهء 1423 » كسى كه نماز قضا به عهده دارد و نمىتواند نمازهاى خود را به طور كامل و با رعايت همهء شرايط آن بخواند ، اگر بداند و يا گمان داشته باشد كه در مدت كوتاهى عذر او بر طرف خواهد شد ، بايد انجام نماز قضا را تا بر طرف شدن عذر به تأخير اندازد ، و گرنه مىتواند در حال عذر نمازهاى قضاى خود را بجا آورد و اگر بعد از آن عذر او بر طرف شد ، لازم نيست آنها را اعاده نمايد .
« مسألهء 1424 » تا انسان زنده است ، اگرچه از خواندن نمازهاى قضاى خود عاجز باشد ، ديگرى نمىتواند نمازهاى او را قضا كند .
« مسألهء 1425 » نماز قضا را با جماعت مىشود خواند ، چه نماز امام جماعت ادا باشد يا قضا - به شرط اين كه نماز قضاى امام يقينى باشد نه احتياطى - و لازم نيست هر دو يك نماز را بخوانند ؛ مثلًا اگر نماز قضاى صبح را با نماز ظهر يا عصر امام بخواند ، اشكال ندارد .
« مسألهء 1426 » كسى كه هنگام نماز ، آب براى وضو يا غسل ندارد و چيزى هم كه
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 262
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٦٢