بوده باشد - قضا ندارند ، ولى اگر در وقت نماز ، مسلمان يا عاقل شود يا به هوش آيد و يا پاك گردد ، بايد نماز خود را بجا آورد ، هر چند تنها به مقدار يك ركعت از وقت باقى مانده باشد .
« مسألهء 1411 » اگر در مقدارى از وقت نماز عذر داشته باشد و نتواند نماز بخواند ، ولى در بخشى از وقت ، به مقدار خواندن نماز ( پس از انجام دادن مقدمات آن ) وقت داشته باشد و نماز را بجا نياورد ، بايد قضاى آن نماز را بجا آورد .
« مسألهء 1412 » اگر بعد از وقت نماز بفهمد نمازى كه خوانده باطل بوده ، بايد قضاى آن را بخواند .
« مسألهء 1413 » كسى كه نماز قضا دارد ، نبايد در خواندن آن كوتاهى كند ، ولى واجب نيست فوراً آن را بجا آورد .
« مسألهء 1414 » كسى كه نماز قضا دارد مىتواند نماز مستحبّى بخواند .
« مسألهء 1415 » اگر انسان احتمال دهد كه نماز قضايى دارد يا نمازهايى كه خوانده صحيح نبوده ، مستحب است احتياطاً قضاى آن را بجا آورد .
« مسألهء 1416 » در بجا آوردن قضاى نمازهاى واجب شبانهروزى مراعات ترتيب لازم نيست ، مگر در قضاى نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشاء از يك روز ؛ بنابر اين كسى كه مثلًا يك روز نماز عصر و روز بعد نماز ظهر را نخوانده ، لازم نيست اوّل نماز عصر و بعد از آن نماز ظهر را قضا نمايد .
« مسألهء 1417 » اگر بخواهد قضاى چند نماز غير از نمازهاى شبانهروزى مانند نماز آيات را بخواند يا مثلًا بخواهد قضاى يك نماز شبانهروزى و چند نماز غير آن را بخواند ، لازم نيست آنها را به ترتيب بجا آورد .
« مسألهء 1418 » اگر كسى نداند كدام يك از نمازهايى كه از او قضا شده مقدم بوده ، لازم نيست به نحوى بخواند كه ترتيب حاصل شود بلكه مىتواند هر يك را مقدّم بدارد .
« مسألهء 1419 » اگر كسى كه نمازهايى از او قضا شده بداند كدام يك جلوتر قضا شده ، احتياط مستحب آن است كه به ترتيب قضا كند و آنچه اوّل قضا شده را اوّل و دومى را
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 261
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٦١