بجا آورد و اگر از كسى كه مسافر نيست يكى از سه نماز قضا شود ، بايد آن را چهار ركعتى قضا نمايد ، اگرچه در سفر بخواهد آن را قضا نمايد .
« مسألهء 1405 » كسى كه قسمتى از وقت نماز چهار ركعتى را در سفر و قسمتى از آن را در وطن مىباشد ، چنانچه آن نماز قضا شود ، اگر در آخر وقت در سفر بوده ، بايد نماز را دو ركعتى قضا كند و اگر در وطن بوده ، بايد آن را چهار ركعتى قضا كند .
« مسألهء 1406 » اگر در سفرى كه وظيفهء او در آن سفر جمع بين نماز تمام و شكسته است ، نماز ظهر ، عصر يا عشاى او قضا شود ، قضاى آن را بايد هم به صورت شكسته و هم به صورت تمام به جا آورد .
« مسألهء 1407 » اگر در يكى از چهار مكانى كه مسافر مىتواند نماز خود را در آن جا تمام يا شكسته بخواند و در مسألهء 1390 بيان شد ، نماز ظهر ، عصر يا عشاى او قضا شود ، چنانچه بخواهد در مكان ديگرى آن را قضا نمايد ، بايد به صورت شكسته آن را به جا آورد ؛ ولى اگر بخواهد در همان چهار محل قضاى آن نماز را به جا آورد ، مىتواند آن را به صورت شكسته يا تمام بخواند .
« مسألهء 1408 » مستحب است انسان بعد از هر نمازى كه مىخواند سى مرتبه بگويد : « سُبْحانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ للَّهِ وَلا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ » ، ولى اين ذكر در تعقيب نمازهايى كه مسافر به صورت شكسته مىخواند بيشتر سفارش شده است ، بلكه بهتر است مسافر بعد از اين نمازها شصت مرتبه اين ذكر را بگويد .
نماز قضا
« مسألهء 1409 » كسى كه نماز واجب خود را در وقت آن نخوانده ، بايد قضاى آن را بجا آورد ، اگرچه در تمام وقت نماز خواب مانده يا به واسطهء مستى نماز نخوانده باشد .
« مسألهء 1410 » نمازهاى واجب شبانهروزى كه زن در حال حيض يا نفاس نخوانده قضا ندارند ، همچنين نمازهاى واجبى كه از انسان در حال كفر يا جنون يا بىهوشى كه به اختيار خود نبوده ترك شده - در صورتى كه كفر يا جنون يا بىهوشى در همهء وقت نماز