براى كارش تغيير دهد - اگرچه يك مرتبه هم باشد - نمازش در آن مسير تمام است .
« مسألهء 1338 » اگر كسى كه شغل او مسافرت است ، براى كار ديگرى مثل زيارت يا حجّ مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ؛ ولى اگر مثلًا رانندهاى اتومبيل خود را براى زيارت كرايه بدهد و در ضمن خودش نيز زيارت كند ، بايد نماز را تمام بخواند .
« مسألهء 1339 » حمله دار - يعنى كسى كه براى رساندن حاجيها به مكّه مسافرت مىكند - چنانچه در بيشتر ايام سال مشغول اين كار باشد ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر فقط در ايام حجّ يا در ايام مخصوصى از سال به اين كار مبادرت ورزد ، بايد نماز را در سفر شكسته بخواند .
« مسألهء 1340 » كسى كه مثلًا فقط در تابستان يا زمستان شغل او مسافرت است ، مثل رانندهاى كه فقط در تابستان يا زمستان اتومبيل خود را كرايه مىدهد ، بايد در سفرى كه شغل او مىباشد ، نماز را تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
« مسألهء 1341 » راننده و دورهگردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت و آمد مىكنند ، چنانچه اتفاقاً سفر هشت فرسخى بروند ، بايد نماز را شكسته بخوانند .
« مسألهء 1342 » كسى كه در شهرها سياحت مىكند و براى خود وطنى اختيار نكرده ، بايد نماز را تمام بخواند .
« مسألهء 1343 » كسى كه شغل او مسافرت نيست ، اگر مثلًا در شهر يا در روستا جنسى داشته باشد كه براى حمل و نقل آن مسافرتهاى پىدرپى بكند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
« مسألهء 1344 » كسى كه از وطن خود صرف نظر كرده و مىخواهد وطن ديگرى براى خود اختيار كند ، اگر شغل او مسافرت نباشد ، بايد در مسافرت نماز را شكسته بخواند ؛ ولى چنانچه قصد او اين باشد كه وطنى براى خود اختيار نكند و يا اين كه مردّد باشد كه وطن اختيار كند يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند .
« مسألهء 1345 » كسى كه دو وطن دارد ، نمازش در هر دو وطن تمام است و
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 249
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٤٩