روزهاش را نيز در آن دو وطن بايد بگيرد و چنانچه در هر سه روز يك بار يا در هر شش روز دو بار و يا به همين ترتيب در بين آن دو وطن به خاطر شغل خود رفت و آمد كند ، در بين راه نيز نمازش تمام و روزهاش صحيح است .
* شرط هشتم : آن كه به حَدّ تَرَخُّص برسد ، يعنى از وطن خود به قدرى دور شود كه در هواى صاف و بدون گرد و غبار ، ديوار شهر را نبيند و صداى اذان آن را هم نشود و لازم نيست به قدرى دور شود كه منارهها و گنبدها را نبيند يا ديوارها هيچ پيدا نباشند ، بلكه همين اندازه كه ديوارها كاملًا معلوم نباشند ، كافى است .
« مسألهء 1346 » اگر كسى كه به سفر مىرود ، به جايى برسد كه اذان را نشنود ولى ديوار شهر را ببيند يا ديوار را نبيند ولى صداى اذان را بشنود ، چنانچه بخواهد در آنجا نماز بخواند ، بنابر احتياط واجب بايد هم شكسته و هم تمام بخواند .
« مسألهء 1347 » مسافرى كه به وطن خود برمىگردد ، وقتى ديوار وطن خود را ببيند و صداى اذان آن را بشنود ، بايد نماز را تمام بخواند
« مسألهء 1348 » هرگاه شهر در مكان بلندى باشد كه از دور ديده شود يا به قدرى گود باشد كه اگر انسان كمى دور شود ، ديوار آن را نبيند ، كسى كه از آن شهر مسافرت مىكند ، وقتى به اندازهاى دور شود كه اگر آن شهر در زمين هموار بود ديوارش از آنجا ديده نمىشد ، بايد نماز خود را شكسته بخواند و نيز اگر پستى و بلندى خانهها بيشتر از معمول باشد ، بايد ملاحظهء معمول را بنمايد .
« مسألهء 1349 » اگر از محلّى مسافرت كند كه خانه و ديوار ندارد ، وقتى به جايى برسد كه اگر آن محل ديوار داشت از آنجا ديده نمىشد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
« مسألهء 1350 » اگر به قدرى از محل دور شود كه نداند صدايى كه مىشنود صداى اذان است يا صداى ديگرى ، بايد نماز را شكسته بخواند ؛ ولى اگر بفهمد اذان مىگويند و كلمات آن را تشخيص ندهد ، بايد تمام بخواند .
« مسألهء 1351 » اگر به قدرى از محل دور شود كه اذان خانهها را نشنود ، ولى اذان شهر را كه معمولًا در جاى بلندى مىگويند بشنود ، بايد نماز را تمام بخواند .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 250
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٥٠