روز دو بار و يا در هر نه روز سه بار و مانند آن مسافرت مىكنند ، بايد در سفر نماز را كامل بخوانند و روزه نيز بگيرند . بنابر اين اساتيد و يا دانشجويانى كه محل تدريس يا تحصيل آنها به اندازهء مسافت شرعى از وطنشان فاصله دارد ، چنانچه در هر سه روز يك بار يا هر شش روز دو بار و مانند آن از وطن خود به محل تدريس يا تحصيل خود بروند و يا اين كه بيشتر روزهاى هفته را در محل تحصيل يا تدريس باشند ، بايد در سفرى كه براى تحصيل يا تدريس به آن شهر انجام مىدهند ، نمازشان را تمام بخوانند و روزه نيز بگيرند .
« مسألهء 1332 » نماز چوپانها - چه محلّ مخصوصى را براى چرانيدن گوسفندان انتخاب كرده باشند و چه نكرده باشند - تمام است .
« مسألهء 1333 » مهمانداران هواپيما ، قطار يا كشتى كه نوعاً در مسافرتند و نيز ساير كسانى كه شغل آنان مسافرت است ، چنانچه ده روز را در يك مكان با قصد اقامت بمانند و پس از آن دوباره مسافرت كنند ، در سفر اوّلِ پس از ده روز ، بايد نماز خود را شكسته بخوانند ، ولى در بقيّهء سفرها نماز آنان تمام است و اگر بدون قصد اقامت ده روز بمانند ، چنانچه در وطن خود بمانند ، حكم همين است و اگر در محل ديگرى مانده باشند ، بنابر احتياط واجب در سفر اول نماز را هم شكسته و هم تمام بخوانند .
« مسألهء 1334 » منظور از سفر اول ، سفرى است كه پس از ده روز اقامت در وطن و يا محلّى كه قصد ماندن ده روز در آن را كرده ، آغاز مىشود و با بازگشت به وطن پايان مىيابد . البته چنانچه سفر اول طولانى شود ، بايد در آن سفر نيز نماز را شكسته بخواند .
« مسألهء 1335 » اگر كسى كه شغل او مسافرت است ، شك كند كه در وطن خود يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند .
« مسألهء 1336 » كسى كه در هر هفته معمولًا چند روز در وطن خود مشغول به كار است و چند روز هم در خارج از شهر مشغول رانندگى است و حداقل به مقدار مسافت شرعى سفر مىكند ، چنانچه بيشتر روزهاى هفته را در خارج از شهر و مشغول رانندگى باشد ، نماز او تمام و روزه بر او واجب مىباشد .
« مسألهء 1337 » اگر رانندهاى كه در مسير معيّنى سفر مىكند ، اتّفاقاً مسير خود را
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 248
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٤٨