شكسته بخواند .
« مسألهء 1321 » اگر مخصوصاً براى آن كه كار واجبى را ترك كند مسافرت نمايد ، نمازش تمام است ؛ مثلًا كسى كه بدهكار است ، اگر بتواند بدهى خود را بدهد و طلبكار نيز آن را مطالبه كند ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد و مخصوصاً براى فرار از دادن قرض مسافرت نمايد ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر مسافرت او براى ترك واجب نباشد ، اما در مسافرت يكى از واجبات را ترك كند ، بايد نماز را شكسته بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
« مسألهء 1322 » اگر سفر او سفر حرام نباشد ولى حيوان سوارى يا مركب ديگرى كه سوار آن است غصبى باشد ، نمازش شكسته است و چنانچه در زمين غصبى مسافرت كند ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند .
« مسألهء 1323 » اگر كسى كه با ظالم مسافرت مىكند ، ناچار به مسافرت با او نباشد و مسافرت او كمك به ظالم باشد يا موجب تقويت و سلطهء او شود ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر ناچار باشد يا مثلًا براى نجات دادن مظلومى با او مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
« مسألهء 1324 » اگر به قصد تفريح و گردش مسافرت كند ، حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند .
« مسألهء 1325 » اگر براى لهو و خوشگذرانى به شكار رود ، نمازش تمام است و چنانچه براى تهيّهء معاش يا براى كسب و زياد كردن مال به شكار برود ، نمازش شكسته است ، هرچند احتياط مستحب آن است كه اگر شكار براى كسب و زياد كردن مال باشد ، نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند ، ولى نبايد روزه بگيرد .
« مسألهء 1326 » اگر كسى كه براى معصيت سفر كرده ، هنگامى كه از سفر برمىگردد توبه كرده باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر توبه نكرده باشد ، بايد تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه هم شكسته و هم تمام بخواند .
« مسألهء 1327 » اگر كسى كه سفر او سفر معصيت است ، در بين راه از قصد معصيت
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 246
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٤٦