احتمال جدايى نيز بدهد ، حكم همين است ؛ ولى اگر شك او از اين جهت باشد كه احتمال دهد مانعى براى سفر او پيش آيد ، چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا نباشد ، بايد نماز خود را شكسته بخواند .
* شرط سوم : آن كه در بين راه از قصد خود برنگردد ؛ پس اگر پيش از رسيدن به چهار فرسخ از قصد خود برگردد يا مردّد شود ، بايد نماز را تمام بخواند .
« مسألهء 1310 » اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود ، چنانچه تصميم داشته باشد كه همانجا بماند يا بعد از ده روز برگردد يا در برگشتن و ماندن مردّد باشد ، بايد نماز را تمام بخواند .
« مسألهء 1311 » اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود و تصميم داشته باشد كه پيش از ده روز برگردد و مسير بازگشت او نيز كمتر از چهار فرسخ نباشد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
« مسألهء 1312 » اگر براى رفتن به محلّى حركت كند و بعد از رفتن مقدارى از راه بخواهد جاى ديگرى برود ، چنانچه از محلّ اوّلى كه حركت كرده تا جايى كه اكنون مىخواهد برود به اندازهء مسافت شرعى باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
« مسألهء 1313 » اگر پيش از آن كه به هشت فرسخ برسد ، مردّد شود كه بقيّهء راه را برود يا نه و هنگامى كه مردّد است ، راه نرود و بعد تصميم بگيرد كه بقيّهء راه را برود ، بايد تا آخر مسافرت نماز را شكسته بخواند .
« مسألهء 1314 » اگر پيش از آن كه به هشت فرسخ برسد ، مردّد شود كه بقيّهء راه را برود يا نه و هنگامى كه مردّد است ، مقدارى راه برود و بعد تصميم بگيرد كه هشت فرسخ ديگر برود يا حداقل چهار فرسخ برود و چهار فرسخ برگردد ، تا آخر مسافرت بايد نماز را شكسته بخواند .
« مسألهء 1315 » اگر پيش از آن كه به هشت فرسخ برسد ، مردّد شود كه بقيّهء راه را برود يا نه و هنگامى كه مردّد است ، مقدارى راه برود و بعد تصميم بگيرد كه بقيّهء راه را برود ، چنانچه بقيّهء سفر او به اندازهء مسافت شرعى نباشد ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 244
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٤٤