« مسألهء 1295 » اگر بفهمد نماز را پيش از وقت خوانده يا آن را پشت به قبله يا به طرف راست يا چپ قبله بجا آورده ، بايد دوباره آن را بخواند و اگر وقت گذشته ، قضا نمايد و اگر با وجود اين كه مىتوانسته قبله را جستجو كند ، بدون جستجو نماز بخواند و سپس متوجه شود كه به جهت قبله نماز نخوانده ، نمازش باطل است ، حتى اگر انحراف از قبله كمتر از حدّ راست يا چپ باشد .
نماز مسافر
مسافر بايد در صورت وجود هشت شرط نماز ظهر و عصر و عشاء را شكسته ( يعنى دو ركعتى ) بجا آورد و روزهء او نيز صحيح نيست :
* شرط اوّل : آن كه سفر او كمتر از هشت فرسخ شرعى نباشد .
« مسألهء 1296 » كسى كه مجموع مسافت رفتن و برگشتن او هشت فرسخ است ، اگر هيچكدام از رفتن و برگشتن او كمتر از چهار فرسخ « 1 » نباشد ، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر مجموع مسافت رفتن و برگشتن او هشت فرسخ بوده ولى رفت يا برگشت او كمتر از چهار فرسخ باشد ، بنابر احتياط واجب نماز را بايد هم شكسته و هم تمام بخواند .
« مسألهء 1297 » اگر سفر مختصرى از هشت فرسخ كمتر باشد يا انسان نداند كه سفر او هشت فرسخ است يا نه ، نبايد نماز را شكسته بخواند و چنانچه شك كند كه سفر او هشت فرسخ است يا نه ، در صورتى كه تحقيق كردن براى او مشقّت داشته باشد ، بايد نماز را تمام بخواند و اگر مشقّت نداشته باشد ، بنابر احتياط واجب بايد تحقيق كند و اگر بين مردم معروف باشد كه سفر او هشت فرسخ است و براى او يقين يا اطمينان حاصل شود و يا دو عادل بگويند كه سفر او هشت فرسخ است ، نماز را شكسته بخواند .
« مسألهء 1298 » اگر يك نفر خبر دهد كه سفر انسان هشت فرسخ است ، عادل باشد يا نباشد ، چنانچه از گفتهء او اطمينان پيدا كند ، در اين صورت بايد نمازش را شكسته بخواند و گرنه نمازش تمام است .
هامش
( 1 ) - چهار فرسخ شرعى در حدود 5 / 22 كيلومتر است .