شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت و بعد شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، بايد به دستور شك دوم عمل نمايد .
« مسألهء 1232 » اگر بعد از نماز شك كند كه در نماز مثلًا بين دو و چهار شك كرده يا بين سه و چهار ، بايد به دستور هر دو عمل كند و نماز او صحيح است .
« مسألهء 1233 » اگر بعد از نماز بفهمد كه در نماز شكى براى او پيش آمده ، ولى نداند از شكهاى باطل بوده يا از شكهاى صحيح و اگر از شكهاى صحيح بوده كدام قسم آن بوده است ، لازم نيست به دستورات شك عمل كند ، بلكه نماز را دوباره مىخواند .
« مسألهء 1234 » اگر كسى كه نشسته نماز مىخواند ، شكى برايش حاصل شود كه بايد براى آن ، يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بخواند ، بايد يك ركعت نشسته بجا آورد و اگر شكى برايش حاصل شود كه بايد براى آن دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند ، بايد دو ركعت نشسته بجا آورد .
« مسألهء 1235 » اگر كسى كه ايستاده نماز مىخواند ، هنگام خواندن نماز احتياط از ايستادن عاجز شود ، بايد مثل كسى كه نماز را نشسته مىخواند و حكم آن در مسألهء پيش گفته شد ، نماز احتياط را بجا آورد .
« مسألهء 1236 » اگر كسى كه نشسته نماز مىخواند ، هنگام خواندن نماز احتياط بتواند بايستد ، بايد به وظيفهء كسى كه نماز را ايستاده مىخواند ، عمل كند .
« مسألهء 1237 » اگر در يكى از محلهايى كه مسافر مىتواند نماز را شكسته يا تمام بخواند ( و تفصيل آن در مسألهء 1390 آمده است ) قصد كند كه نماز را شكسته بخواند و پس از سربرداشتن از سجدهء دوم بين ركعت دوم و سوم شك كند ، مىتواند بنا را بر ركعت سوم بگذارد و نماز را چهار ركعتى تمام كرده و سپس به دستور شك عمل كند .
نماز احتياط
« مسألهء 1238 » كسى كه نماز احتياط بر او واجب است ، بايد بعد از سلام نماز فوراً نيّت نماز احتياط كند و تكبير بگويد و حمد را بخواند و به ركوع رود و دو سجده نمايد ؛