بيان شد ، با اين تفاوت كه در سجده به جاى ذكر « سُبْحانَ رَبّىَ الْعَظيمِ وَبِحَمْدِهِ » ذكر « سُبْحانَ رَبّىَ الاعْلى وَبِحَمْدِهِ » گفته مىشود .
« مسألهء 1074 » بايد بدن در سجده به مقدار ذكر واجب آرام باشد و هنگام گفتن ذكر مستحب نيز اگر آن را به قصد ذكرى كه براى سجده دستور دادهاند بگويد ، بنابر احتياط آرام بودن بدن لازم است .
« مسألهء 1075 » اگر پيش از آن كه پيشانى به زمين برسد و بدن آرام بگيرد ، عمداً ذكر واجب سجده را بگويد يا پيش از تمام شدن ذكر واجب ، عمداً سر از سجده بردارد ، نماز باطل است .
« مسألهء 1076 » اگر پيش از آن كه پيشانى به زمين برسد ، سهواً ذكر سجده را بگويد و پيش از آن كه سر از سجده بردارد ، بفهمد اشتباه كرده ، بايد دوباره ذكر را بگويد و بنابر احتياط واجب اگر قبل از آرام گرفتن بدن نيز سهواً ذكر سجده را بگويد ، بايد پس از آرام گرفتن بدن دوباره ذكر سجده را بگويد .
« مسألهء 1077 » اگر بعد از آن كه سر از سجده برداشت ، بفهمد كه پيش از آرام گرفتن بدن ذكر راگفته يا پيش از آن كه ذكر سجده تمام شود سر برداشته ، نماز او صحيح است .
« مسألهء 1078 » اگر به واسطهء بيمارى و مانند آن نتواند در سجده آرام بگيرد ، نماز او صحيح است ، ولى بايد پيش از آن كه از حالت سجده خارج شود ، ذكر واجب را بگويد .
« مسألهء 1079 » اگر هنگامى كه ذكر سجده را مىگويد يكى از هفت عضو سجده را عمداً از زمين بردارد ، احتياطاً بايد نماز را از سر بگيرد ، ولى اگر هنگامى كه مشغول گفتن ذكر نيست غير از پيشانى اعضاى ديگر را از زمين بردارد و دوباره بگذارد ، اشكال ندارد .
« مسألهء 1080 » اگر پيش از تمام شدن ذكر سجده سهواً پيشانى را از زمين بردارد ، نمىتواند دوباره به زمين بگذارد و بايد آن را يك سجده حساب كند ، ولى اگر اعضاى ديگر را سهواً از زمين بردارد ، بايد احتياطاً دو مرتبه به زمين بگذارد و ذكر را بگويد .
« مسألهء 1081 » بعد از تمام شدن ذكر سجدهء اوّل ، بايد بنشيند تا بدن آرام گيرد و دوباره به سجده رود .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 199
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٩٩