نتواند ركوع كند ، بايد ايستاده نماز بخواند و براى ركوع با سر اشاره كند و اگر نتواند اشاره كند ، بايد به نيّت ركوع چشمها را ببندد و ذكر آن را بگويد و به نيّت برخاستن از ركوع ، چشمها را باز كند و اگر از اين عمل نيز عاجز باشد ، بايد در قلب خود نيّت ركوع كند و ذكر آن را بگويد .
« مسألهء 1062 » كسى كه نمىتواند ايستاده يا نشسته ركوع كند و براى ركوع فقط مىتواند در حالى كه نشسته است ، كمى خم شود يا در حالى كه ايستاده است با سر اشاره كند ، بايد ايستاده نماز بخواند و براى ركوع با سر اشاره نمايد و احتياط واجب آن است كه نماز ديگرى نيز بخواند و هنگام ركوع آن بنشيند و هر اندازه كه مىتواند براى ركوع خم شود .
« مسألهء 1063 » اگر بعد از رسيدن به حد ركوع و آرام گرفتن بدن ، سر بردارد و دو مرتبه به قصد ركوع به اندازهء ركوع خم شود ، نماز او باطل است ؛ بلكه چنانچه قبل از آرام گرفتن بدن نيز از ركوع سر بردارد و دو مرتبه به قصد ركوع به اندازهء ركوع خم شود ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را از سر بگيرد و نيز اگر بعد از آن كه به اندازهء ركوع خم شد و بدن آرام گرفت ، به قصد ركوع به قدرى خم شود كه از اندازهء ركوع بگذرد و دوباره به ركوع برگردد ، به صورتى كه گفته شود ركوع اضافى انجام داده ، نمازش باطل است و بهتر آن است كه نماز را تمام كند و دوباره از سر بخواند .
« مسألهء 1064 » بعد از تمام شدن ذكر ركوع ، بايد راست بايستد و بعد از آن كه بدن آرام گرفت ، به سجده رود و اگر عمداً پيش از ايستادن يا پيش از آرام گرفتن بدن به سجده رود ، نماز او باطل است .
« مسألهء 1065 » اگر ركوع را فراموش كند و پيش از آن كه به سجده برسد به خاطر آورد ، بايد بايستد و بعد به ركوع رود و چنانچه به حالت خميدگى به ركوع برگردد ، نماز او باطل است .
« مسألهء 1066 » اگر نمازگزار بعد از آن كه پيشانيش به زمين رسيد به خاطر آورد كه ركوع نكرده ، نمازش باطل است .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 197
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٩٧