« مسألهء 1088 » در سجده بايد كف دست را بر زمين بگذارد ، ولى در حال ناچارى ، گذاشتن پشت دست نيز مانعى ندارد و اگر پشت دست نيز ممكن نباشد ، بنابر احتياط بايد مچ دست را بر زمين بگذارد و چنانچه آن را نيز نتواند ، احتياطاً بايد تا آرنج هر جا را كه مىتواند بر زمين بگذارد و اگر آن نيز ممكن نباشد ، احتياطاً بايد بازو را بر زمين بگذارد .
« مسألهء 1089 » در سجده بايد سر دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد و گذاشتن پشت شست يا داخل آن نيز كفايت مىكند و اگر انگشتان ديگر پا يا روى پا را به زمين بگذارد يا به واسطهء بلند بودن ناخن ، سر شست به زمين نرسد ، نماز باطل است .
« مسألهء 1090 » كسى كه مقدارى از شست پاى او بريده شده ، بايد بقيهء آن را به زمين بگذارد و اگر چيزى از آن نمانده باشد يا اگر مانده خيلى كوتاه باشد ، بنابر احتياط بايد بقيهء انگشتان را بگذارد و اگر هيچ انگشتى در پا نداشته باشد ، بنابر احتياط بايد هر مقدارى از پا را كه باقى مانده به زمين بگذارد .
« مسألهء 1091 » بنابر احتياط واجب سجده بايد به نحو معمول و متعارف صورت بگيرد ، بنابر اين چسباندن سينه و شكم به زمين و يا دراز كردن پاها در سجده ، بنابر احتياط واجب جايز نيست ، اگرچه تمام اعضاى سجده بر زمين قرار گرفته باشد .
« مسألهء 1092 » مهر يا چيز ديگرى كه بر آن سجده مىكند بايد پاك باشد ، ولى اگر مثلًا مهر را روى فرش نجس بگذارد يا يك طرف مهر نجس باشد و پيشانى را به طرف پاك آن بگذارد ، اشكال ندارد .
« مسألهء 1093 » اگر در پيشانى دُمَل و مانند آن باشد ، چنانچه ممكن باشد بايد با جاى سالم پيشانى سجده كند و اگر ممكن نباشد ، بايد چيزى كه سجده بر آن صحيح است را گود كند و دمل را در گودال و جاى سالم را به مقدارى كه براى سجده كافى باشد ، بر آن بگذارد .
« مسألهء 1094 » اگر دُمَل يا زخم تمام پيشانى را گرفته باشد ، بايد به يكى از دو طرف پيشانى سجده كند و احتياط واجب اين است كه در صورت امكان به طرف راست پيشانى سجده كند و اگر سجده بر پيشانى ممكن نباشد ، به چانه سجده كند و اگر به چانه نيز ممكن
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 201
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٠١